Για μια αριστερή κυβέρνηση της Αριστεράς

Ζούμε μια μοναδική συγκυρία. Πρώτη φορά στη μεταπολεμική Ευρώπη υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να εκλεγεί κυβέρνηση της Αριστεράς. Αυτό από μόνο του αποτελεί τομή για την πορεία των πραγμάτων σε εθνικό και διεθνές πεδίο. Με αυτή την έννοια, ανεξάρτητα από την άποψη που έχει κάποιος για την αξιοπιστία και τη δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, ουδείς δικαιούται να αδιαφορεί για το ενδεχόμενο σχηματισμού αριστερής κυβέρνησης.

Η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη. Παρ’ όλους τους μεγάλους και μικρότερους αγώνες των προηγούμενων χρόνων, η μνημονιακή-ολοκληρωτική λαίλαπα δεν αναχαιτίστηκε, για λόγους που δεν μπορούν να αναλυθούν σε αυτό το κείμενο. Ωστόσο, ο συνδυασμός της κυβερνητικής σκληρότητας και των αγώνων ριζοσπαστικοποίησε σε αξιοσημείωτο βαθμό ευρέα κοινωνικά στρώματα και προκάλεσε μεγάλες πολιτικές ανακατατάξεις. Ακόμα κι αν τα προηγούμενα εκφράζονται κυρίως στο εκλογικό πεδίο, τούτο επ’ ουδενί αποτελεί λόγο υποτίμησης αυτής της εξέλιξης.

Κυβέρνηση της Αριστεράς και ο ρόλος του κινήματος, του Σεραφείμ Ι. Σεφεριάδη*

Πρόκειται για μια εξαιρετικά κρίσιμη και απαραίτητη συζήτηση, από εκείνες εντούτοις, που, αν και οφείλαμε, μάλλον δεν έχουμε κάνει όλο το προηγούμενο διάστημα, αλλά που σίγουρα θα υποχρεωθούμε να κάνουμε το επόμενο. Διότι «κινήματα και Αριστερά», «Αριστερά και κινήματα» είναι για όποιο εγχείρημα κοινωνικής αλλαγής –πολλώ μάλλον ανατροπής- θεματικές απολύτως καίριες και κεντρικές –θα έλεγα καταστατικές. Κι αυτό, πολύ απλά (και είναι κάτι αυτό που όλοι μας εδώ νομίζω κατανοούμε), διότι αφενός Αριστερά, πολιτική Αριστερά, δεν υπάρχει χωρίς κινήματα (δράσεις που με διάφορους τρόπους αποσκοπούν στην ανθρώπινη χειραφέτηση) και αφετέρου η Αριστερά, δεν συμπίπτει με μια οργάνωση ή με ένα κόμμα –είναι η ίδια, πριν και πάνω απ’ όλα, ένα μεγάλο κίνημα κοινωνικής και πολιτικής χειραφέτησης.

Ιωάννα Κούρτοβικ: Η αλαζονεία της δυτικής υπεροχής

Η φρικαλέα δολοφονία των στελεχών του «Charlie», ωμή, οργανωμένη και ανήλεη για τα θύματα και τους θύτες, προκάλεσε αποτροπιασμό και ξέσπασμα οργής στον δυτικό κόσμο κατεβάζοντας στους δρόμους εκατομμύρια και ενώνοντάς τους σε μια μυριόστομη κραυγή διαμαρτυρίας.

Το αίμα που κύλησε στην πόρτα μας ενεργοποίησε τις ευαισθησίες μας περισσότερο από όποιο άλλο αίμα χύθηκε στον κόσμο βίαια, βάρβαρα κι άδικα όλα αυτά τα ταραγμένα χρόνια των άδικων πολέμων και επεμβάσεων, των βομβαρδισμών αμάχων, των καταχειροκροτούμενων δολοφονιών on camera, επισήμως ή ανεπισήμως, των απαγχονισμών.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Έχουμε την ευτυχία να ζούμε σε μια περίοδο που για πρώτη φορά στη μεταπολεμική Ευρώπη υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να σχηματιστεί κυβέρνηση της Αριστεράς. Παράλληλα, έχουμε τη δυστυχία στην ίδια περίοδο μεγάλα τμήματα της κοινωνίας να υφίστανται τρομακτικά δεινά. Έχουμε τη χαρά να μην πνίγει τον ορίζοντά μας η επέλαση μιας Λεπέν. Ταυτόχρονα, έχουμε την αγωνία (η οποία όταν δεν μετασχηματίζεται σε αγώνα συνήθως μεταλλάσσεται σε παθητικότητα και απογοήτευση) αν η κυβέρνηση της Αριστεράς (εν προκειμένω ο ΣΥΡΙΖΑ) θα τα βγάλει πέρα, είτε λόγω της σκληρής πραγματικότητας είτε εξαιτίας της δικής του ανεπάρκειας – και τα δύο ισχύουν. Σε αυτό το κείμενο δεν σκοπεύουμε να αναφερθούμε στα στρατηγικά, τακτικά και οργανωτικά προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως στο κομβικό, κατά τη γνώμη μας, ζήτημα της στάσης του κινήματος απέναντι σε μια ενδεχόμενη κυβέρνηση της Αριστεράς.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Μπορεί μια κυβέρνηση της Αριστεράς να αντεπεξέλθει στη λυσσαλέα επίθεση των ενάντιων δυνάμεων, εγχώριων και διεθνών, παραμένοντας αριστερή;

Μπορεί ο στόχος της κοινωνικής σωτηρίας να συσπειρώσει και να κινητοποιήσει μεγάλα τμήματα των «από κάτω» ώστε να συγκροτηθεί ένα ισχυρό πολιτικό / ταξικό μέτωπο, το οποίο υπερασπιζόμενο τις κοινωνικές ανάγκες θα ωθεί τα πράγματα προς την κατεύθυνση της ανακατανομής εισοδημάτων – ισχύος – δικαιωμάτων (και τελικά συσχετισμών) υπέρ των φτωχών και κατά των πλούσιων;

Μπορεί, ταυτόχρονα με τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα και τα άμεσα μέτρα για την επιβίωση των φτωχότερων τμημάτων του πληθυσμού, να υπάρξει μια αξιακή, ηθική και ιδεολογική αντεπίθεση που θα στοχεύει στην αναγέννηση της πολιτικής, οικοδομώντας σχέσεις εμπιστοσύνης και αλληλοτροφοδότησης της Αριστεράς με  τον κόσμο της εργασίας;

Ανοιχτή συζήτηση με θέμα: "Κυβέρνηση της Αριστεράς και ο ρόλος του κινήματος"

19 Ιαν 2015 20:00
Europe/Athens

Το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα οργανώνει

Ανοιχτή συζήτηση με θέμα:
"Κυβέρνηση της Αριστεράς και ο ρόλος του κινήματος"

με ομιλητές τους Μιχάλη Υδραίο (Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ), Σεραφείμ Σεφέριάδη (παν/κό) και Νίκο Γιαννόπουλο (Δίκτυο)

την Δευτέρα 19 Ιανουαρίου στις 8 μ.μ. στο Κοινωνικό Κεντρο Τσαμαδού 15

Οι μπράβοι των φασιστών κάνουν και δεύτερη δουλειά


Την Τετάρτη το απόγευμα πραγματοποιήθηκε αφισοκόληση στην περιοχή του σταθμού Λαρίσης με αφορμή επικείμενη εκδήλωση στο στέκι «Δίστομο». Κατά την επιστροφή όσων συμμετείχαν στην αφισοκόληση, στο σταθμό Πανεπιστήμιο του Μετρό, τους περίμενε ομάδα της ΕΛΑΣ. Η προσαγωγή έγινε σύλληψη για τους 35 συντρόφους και συντρόφισσες με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα με βάση τον τρομονόμο-κουκουλονόμο.

Δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη ότι τα τσιράκια της ΕΛΑΣ σπεύδουν να εκφοβίσουν όσους τολμούν να κινούνται κοντά στους φίλους τους τούς χρυσαυγίτες. Ούτε μας προκαλεί έκπληξη που μια αφισοκόληση εκλαμβάνεται ως κακούργημα. 

Συλλογή ανεξάρτητου περιεχόμενου