Δευτέρα 28/5\, 7\:00μμ\, ΕΣΗΕΑ
Το τελευταίο διάστημα\, ο όρος \\"υγειονομική βόμβα\\" έχει γίνει μέρος του λεξιλόγιου της εξουσίας. Είτε πρόκειται για τους μετανάστες είτε για τις εκδιδόμενες γυναίκες\, οι αρμόδιοι υπουργοί παρουσιάζουν τις πιο επισφαλείς και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες ως πολύ σοβαρές απειλές για την υγεία του \\"κανονικού\\" μέσου όρου της κοινωνίας. Πέρα όμως από τα λόγια\, οι κυβερνώντες προχωρούν σε ενέργειες που παραβιάζουν κατάφωρα την ιατρική δεοντολογία και κουρελιάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών\, η συμμετοχή γιατρών του ΚΕΛΠΝΟ στα αστυνομικά αποσπάσματα\, καθώς και η διενέργεια ιατρικών πράξεων χωρίς τη συγκατάθεση του ασθενούς\, εύλογα ανακαλούν στη μνήμη τις πρακτικές του φασισμού. Οι ίδιοι ακριβώς που μέσω των μέτρων του Μνημονίου διαλύουν το ΕΣΥ κι εμποδίζουν την πρόσβαση μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας\, επιχειρούν να λιντσάρουν τα θύματα της πολιτικής τους\, μετατρέποντας τα σε αποδιοπομπαίους τράγους της κρίσης.
Το τελευταίο διάστημα\, στη Χαλκιδική\, ειδικότερα στη θέση “Σκουριές” τους όρους Κάκαβος\, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μια συντονισμένη προσπάθεια της εταιρείας «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ»\, με τη συνδρομή κρατικών υπηρεσιών και τοπικών παραγόντων\, να βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο κατασκευής μιας καταστρεπτικής επένδυσης μεταλλείας χρυσού και χαλκού. Στην προσπάθειά της αυτή κατέφυγε σε χρήση ωμής βίας\, απέναντι στους κατοίκους της περιοχής\, που υπερασπίζονται με την παρουσία τους το βουνό\, μπροστά στη λαίλαπα της επερχόμενης φυσικής καταστροφής και της αποδιάρθρωσης κάθε άλλης δραστηριότητας. Δεν δίστασε\, μάλιστα\, να χρησιμοποιήσει σαν δύναμη κρούσης εργαζόμενους της εταιρείας\, μαζί με άλλους πολίτες στους οποίους έχει υποσχεθεί πρόσληψη\, επιδιώκοντας συνειδητά να καλλιεργήσει διχαστικό κλίμα μεταξύ των κατοίκων και να δημιουργήσει συνθήκες «εμφύλιας» σύγκρουσης. \; \;
Η υπόθεση της μεταλλείας στη Χαλκιδική δεν είναι μια πρόσφατη δραστηριότητα. Ξεκινά από πολύ παλιά και φτάνει μέχρι τις μέρες μας. Με αντικείμενο τους όρους εκμετάλλευσης\, αλλά και τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων\, δόθηκαν σκληροί αγώνες στο παρελθόν\, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τις μεγάλες απεργίες του 1957 και του 1977 και τις κινητοποιήσεις της δεκαετίας του 1990\, με επίκεντρο την Ολυμπιάδα. Εκεί\, όμως\, που φάνηκε ότι γίνονται κοινή συνείδηση τα αποτελέσματα της εντατικής και ανεξέλεγκτης μεταλλείας\, άρχισε ένας νέος κύκλος επιθετικών επιχειρηματικών κινήσεων\, με αντικείμενο την περαιτέρω ληστρική εκμετάλλευση του τόπου.
Οι εγκαταστάσεις και τα δικαιώματα μεταλλειοκτησίας αλλάζουν διαδοχικά χέρια\: το 1986\, από το Μποδοσάκη στο ελληνικό δημόσιο\, και από το ελληνικό δημόσιο στην καναδική TVXgold\, το 1995\, που φέρνει και το πρώτο σχέδιο εξόρυξης χρυσού στην Ολυμπιάδα. Μετά από πολλές συγκρούσεις η TVXgold εγκαταλείπει στις αρχές του 2003. Στο τέλος του 2003\, με μια σκανδαλώδη ρύθμιση\, που έχει μείνει στην ιστορία\, το ελληνικό δημόσιο μεταβιβάζει τα δικαιώματα\, έναντι «πινακίου φακής»\, στο σχήμα της «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ»\, με ισχυρή παρουσία του ομίλου Μπόμπολα. Πρωταγωνιστής\, σε ρόλο διαμεσολαβητή\, ο τότε υπουργός ανάπτυξης και τώρα δήμαρχος της περιοχής κ. Xρ. Πάχτας. Κρίσιμο στοιχείο της συμφωνίας μεταβίβασης αποτελεί η δέσμευση του δημοσίου ότι δεν θα αναζητήσει ευθύνες για τα περιβαλλοντικά προβλήματα των δραστηριοτήτων που προηγήθηκαν.
END:VEVENT END:VCALENDAR