Δελτίο Θυέλλης

«Τους πήρατε ζωντανούς, τους θέλουμε ζωντανούς»

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 1:13μμ

Η εξαφάνιση των 43 φοιτητών της αγροτικής παιδαγωγικής σχολής Νορμάλ της Αγιοτσινάπα στην πόλη Ιγουάλα της πολιτείας Γκερέρο του Μεξικού έχει πυροδοτήσει πένθος και οργή σε όλο τον κόσμο. Οι φοιτητές αγνοούνται από τις 26 Σεπτεμβρίου, όταν αστυνομικές δυνάμεις μαζί με δολοφόνους από ναρκοκαρτέλ τους επιτέθηκαν με αποτέλεσμα να σκοτωθούν έξι (φοιτητές και κάτοικοι της περιοχής) και να απαχθούν από την αστυνομία και το στρατό οι 43, αγνοούμενοι πλέον, φοιτητές. Την τελευταία φορά που τους είδαν, οι 43 φοιτητές ήταν υπό κράτηση από τη δημοτική αστυνομία της Ιγουάλα. Αυτή η σφαγή και η επακόλουθη εξαφάνιση των φοιτητών έχει προκαλέσει ένα διεθνές κίνημα που απαιτεί να βρεθούν ζωντανοί οι αγνοούμενοι. Ντόπιοι και ξένοι ακτιβιστές επίσης ζητούν να διερευνηθούν από ανεξάρτητες αρχές οι ισχυροί δεσμοί μεταξύ των καρτέλ των ναρκωτικών του Μεξικού και των ντόπιων πολιτικών.
Για να κατανοήσουμε την πολιτική σημασία της υπόθεσης Αγιοτσινάπα, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ποιοι είναι οι φοιτητές. Το σχολείο της Αγιοτσινάπα ιδρύθηκε το 1926, στον απόηχο της Μεξικανικής Επανάστασης, για τους νέους από τις πιο φτωχές αγροτικές κοινότητες στο Γκερέρο, μια φτωχή περιοχή στο νότιο τμήμα της χώρας. Οι φοιτητές από τα 16 σχολεία Νορμάλ είναι από τους πιο ενεργούς στη δράση, με μεγάλους αγώνες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, τη λεηλασία του φυσικού πλούτου, τα μεγάλα φράγματα και την καταστολή ενάντια στους ιθαγενείς. Αυτές τις εξεγερμένες φωνές θέλησαν να σωπάσουν η κυβέρνηση του Μεξικού και οι ναρκέμποροι σύμμαχοί τους, πιστεύοντας πως τα κυρίαρχα μέσα δεν θα δώσουν σημασία, ως είθισται, σε μερικούς αγνοούμενους.
Μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχουν βρεθεί οι αγνοούμενοι και το κράτος κοροϊδεύει τους συγγενείς των φοιτητών πως ακόμα διερευνούν τι συνέβη. Στο μεταξύ, ο δήμαρχος της Ιγουάλα* Χοσέ Λουίς Αμπάρκα μαζί με τη σύζυγό του, η οποία είχε δεσμούς με τα τοπικά καρτέλ, έχουν εξαφανιστεί και αναζητούνται από την αστυνομία για την εμπλοκή τους στην υπόθεση. Τον ίδιο δήμαρχο πέρυσι είχε κατονομάσει ως δολοφόνο ένας αγρότης, ο οποίος κρατιόταν μαζί με άλλα οκτώ μέλη μιας ομάδας αγροτών από δολοφόνους καρτέλ και κατάφερε να ξεφύγει. Ο αγρότης, στη μαρτύρια του περιέγραψε πως ο δήμαρχος τράβηξε τη σκανδάλη και σκότωσε έναν από τους αγρότες, ενώ ακόμα δυο μέλη της ομάδας δολοφονήθηκαν μπροστά του. Κανείς δεν έδωσε ποτέ σημασία.

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

Φρούριο προς τα έξω, φυλακή μέσα

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 1:12μμ

Και ο πόλεμος καλά κρατεί στα σύνορα της χώρας. Με θύματα εκατοντάδες νεκρούς, γυναίκες κυρίως και παιδιά, με αιχμαλώτους, με στρατόπεδα για όσους ξέφυγαν το θάνατο, με οπλισμό και εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, με εμπόρους όπλων που πλουτίζουν, αξιωματούχους που γκεμπελίζουν, με πόλεμο λέξεων και αριθμών στην υπηρεσία της προπαγάνδας, με τις επιστήμες να υποκλίνονται στις ανάγκες του πολέμου, όχι μόνο η ηλεκτρονική και η τεχνολογία, αλλά και η οστεομετρική και η ανθρωπομετρία η ιατρική δηλαδή στην υπηρεσία των απελάσεων.
Και παρ' όλα αυτά, ανέγγιχτοι από την προπαγάνδα, αψηφώντας τον κίνδυνο, τα στρατόπεδα, τα 18μηνα χωρίς τέλος, τα άθλια κρατητήρια, προκαλώντας την κοινή λογική, συνωστίζονται στις βάρκες και τα συρματοπλέγματα οι πρόσφυγες της φτώχειας, των πολέμων, των φυσικών καταστροφών και της κοινωνικής διάλυσης για να περάσουν στην Ευρώπη.
Τη δύναμη αυτής της φυγής ούτε οι φράχτες ούτε τα τείχη ούτε οι πνιγμένοι ούτε η πολύφερνη Frontex μπορούν να σταματήσουν. Η μετανάστευση των ημερών μας είναι μετανάστευση απελπισίας, φυγής χωρίς επιστροφή, είναι προσφυγική. Και είναι πιο απαγορευμένη παρά ποτέ στην Ιστορία, χωρίς προοπτική και χωρίς μηχανισμούς ένταξης, παραδομένη σε οργανωμένα δίκτυα μετακίνησης που αποκομίζουν τεράστια κέρδη εκθέτοντας στον κίνδυνο του πνιγμού τους φυγάδες και στο δέος της πολύχρονης κάθειρξης τους άτυχους οδηγούς.
Δεν είναι μόνο η τελειοποίηση των συστημάτων έλεγχου και επιτήρησης, η στρατιωτικοποίηση των συνόρων, οι επιχειρήσεις αποτροπής με τα πομπώδη ονόματα άρειων θεών και ηρώων (Δίας, Ποσειδώνας, Θησέας). Η μεταφορά του πολέμου μέσα στη χώρα δεν αρκείται να στήνει ασφυκτικά πογκρόμ στο κέντρο των πόλεων και στρατόπεδα στις παρυφές τους, αλλά οικοδομεί ένα πρωτοφανές πλέγμα θεσμικού αποκλεισμού με νομικά όπλα πιο ισχυρά και από τις ανθρωποκτόνες απωθήσεις στη θάλασσα, αποκλείοντας κάθε πρόσβαση στη δουλειά, την υγεία, στην κατοικία, την παιδεία, απαγορεύοντας την οικογένεια, ποινικοποιώντας την εργασία, τη φιλοξενία, την ίδια την κοινωνική υποστήριξη, κοστολογώντας με απάνθρωπες ποινές τη μεταφορά για την είσοδο έως και την αποτυχημένη προσπάθεια εξόδου, ακρωτηριάζοντας κάθε ελπίδα για ζωή.

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

Δίκη Χρυσής Αυγής - Δίωξη και υποκρισία

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 1:11μμ

Πρόσφατα δόθηκε στη δημοσιότητα η πρόταση του εισαγγελέα εφετών της υπόθεσης της Χρυσής Αυγής, Ισίδωρου Ντογιάκου. Η πρόταση αυτή, η οποία θα κριθεί τις επόμενες εβδομάδες από το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών που θα αποφασίσει και αμετάκλητα, παραπέμπει τη συντριπτική πλειονότητα των κατηγορουμένων (67 από τους 79 συνολικά) με βάση τις διατάξεις του Π.Κ.187, είτε για συγκρότηση και ένταξη είτε για διεύθυνση (όσον αφορά τους βουλευτές) εγκληματικής οργάνωσης. Τα ΜΜΕ παρουσιάζουν την πρόταση Ντογιάκου ως καταπέλτη για τη ΧΑ, ότι εξαντλεί τα όρια αυστηρότητας, ότι τους παραπέμπει όλους για όλα κ.τ.λ. Ωστόσο, πιο ενδελεχής εξέταση της ποινικής διαδικασίας που ακολουθείται αποκαλύπτει ότι όχι μόνο δεν πρόκειται για την αυστηρότερη αντιμετώπιση που θα μπορούσε να υπάρξει, αλλά και την τεράστια υποκρισία της εξουσίας, κυβερνητικής, νομοθετικής και δικαστικής.
Για να κατανοήσουμε σε βάθος την υποκρισία και τους παραλογισμούς που αυτή συνεπάγεται, αρκεί να θυμηθούμε τα δύο άρθρα του Π.Κ., το 187 (αυτό δηλαδή με το οποίο διώκεται η ΧΑ) και το 187Α, γνωστά και ως τρομονόμοι 1 και 2 αντίστοιχα.
Φυσικά, η συζήτηση σε σχέση με αυτούς τους νόμους δεν είναι καινούργια. Τόνοι από μελάνι έχουν χυθεί για την αντισυνταγματικότητά τους, ενώ το κίνημα έχει δώσει πολλούς και σοβαρούς αγώνες για την κατάργησή τους. Ο 187 ψηφίστηκε το 2001 και ήταν το αποτέλεσμα των κατευθυντήριων της Σύμβασης του Παλέρμο για το οργανωμένο έγκλημα και τον καθορισμό της εγκληματικής οργάνωσης. Σε εκείνη τη φάση το διεθνές οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο επεδίωκε τον έλεγχο μερίδας του κεφαλαίου που κινιόταν εκτός νόμου (ναρκωτικά, όπλα κ.ά.) και γι' αυτό το άρθρο 5 της σύμβασης προέβλεπε το οικονομικό όφελος από τη σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Η τότε κυβέρνηση Σημίτη, ωστόσο, στρώνοντας το δρόμο για τις δίκες της 17Ν και του ΕΛΑ δεν συμπεριέλαβε το οικονομικό όφελος, αφού ο στόχος της δεν ήταν το οργανωμένο έγκλημα αλλά ο εσωτερικός εχθρός. Έπειτα από κάποια χρόνια, το 2010, με αφορμή ένα νέο, συμπληρωματικό πρωτόκολλο της Σύμβασης του Παλέρμο που oρίζει πλέον τι είναι τρομοκρατική οργάνωση, ψηφίζεται το άρθρο 187Α. Ένας νέος τρομονόμος πιο σκληρός από τον πρώτο. Οι ποινές που προβλέπει είναι υψηλότερες έως και διπλάσιες για κάθε αδίκημα που τιμωρείται με αυτόν, ενώ το πεδίο διεύρυνσης των προσώπων ως δραστών πολύ μεγαλύτερο.

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

Πολιτικοί κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 1:07μμ

Σήμερα βρίσκονται στις φυλακές 48 πολιτικοί κρατούμενοι. Οι 26 έχουν καταδικαστεί, ωστόσο αρκετοί από αυτούς είναι κατηγορούμενοι και σε δίκες που εξελίσσονται. Οι 22 είναι υπόδικοι  υποθέσεις σε προανακριτική διαδικασία, δίκες εν εξελίξει ή εν αναμονή. Στο συνολικό αριθμό συμπεριλαμβάνονται και οι 13 τούρκοι αγωνιστές που έχουν προφυλακιστεί για διάφορες υποθέσεις.


Α. ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ




Ε.Ο. 17 ΝΟΕΜΒΡΗ
To Εφετείο όρισε τις παρακάτω ποινές:
Δημήτρης Κουφοντίνας: 11 φορές ισόβια
Σάββας ½ηρός: 5 φορές ισόβια
Ηρακλής Κωστάρης: ισόβια
Χριστόδουλος ½ηρός*: 6 φορές ισόβια
Αλέξανδρος Γιωτόπουλος: 17 φορές ισόβια
Βασίλης Τζωρτζάτος: 4 φορές ισόβια.
(Μέγιστη εκτιόμενη ποινή είναι τα 25 χρόνια)
* Τον Ιανουάριο 2014, ενώ βρισκόταν σε άδεια, επέλεξε να μην επιστρέψει στη φυλακή και να περάσει στην παρανομία.
 

Επαναστατικός Αγώνας
Στη δίκη (Οκτώβριος 2011 - Μάρτιος 2014) επιβλήθηκαν οι παρακάτω ποινές:
Νίκος Μαζιώτης: 86 χρόνια, κατά συγχώνευση 50
Πόλα Ρούπα* και Κώστας Γουρνάς: 87 χρόνια, κατά συγχώνευση 50 χρόνια και 6 μήνες ο καθένας (μέγιστη εκτιόμενη ποινή είναι τα 25 χρόνια)
Οι Χριστόφορος Κορτέσης και Βαγγέλης Σταθόπουλος, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε 7 χρόνια, υπέβαλαν αιτήσεις αναστολής εκτέλεσης ποινής, έγιναν δεκτές και αποφυλακίστηκαν μέχρι να γίνει η δίκη τους σε δεύτερο βαθμό.
* Το καλοκαίρι του 2012, ενώ διεξαγόταν η δίκη, η Π. Ρούπα και ο Ν. Μαζιώτης πέρασαν στην παρανομία. Στις 16/7/14 μετά από ένοπλη συμπλοκή στο Μοναστηράκι συνελήφθη εκ νέου ο Ν. Μαζιώτης. Μεταφέρθηκε τραυματισμένος στον Ευαγγελισμό, 19/7 οδηγήθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού και 26/7 έγινε μεταγωγή του στις φυλακές Διαβατών.

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

Ψυχική υγεία: Ο μνημονιακός κανιβαλισμός είναι εδώ

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 12:59μμ

Η κατάσταση στο χώρο της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα αποτελεί καθρέφτη της γενικότερης εικόνας που παρουσιάζει η κοινωνία στα χρόνια των μνημονίων, αλλά και νωρίτερα, με τις εφαρμοζόμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και στο χώρο της υγείας.
Το βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρικών νοσοκομείων που επιχειρείται από την κυβέρνηση στο πλαίσιο της συμφωνίας Andor-Λυκουρέντζου (23/4/2013), τη στιγμή που καμία ανάγκη δεν συντρέχει, αποδεικνύει περίτρανα την επιθυμία της να παραδώσει και το χώρο της ψυχικής υγείας, με τις ευλογίες φυσικά της ΕΕ, στον ιδιωτικό τομέα. Η διαρκώς επιτεινόμενη υποχρηματοδότηση των ψυχιατρικών νοσοκομείων, η πλήρης έλλειψη τομεοποίησης, κέντρων ψυχικής υγείας κ.λπ. αλλά και πρόσφατες αποφάσεις, όπως η παρακράτηση μεγάλου ποσοστού ή και ολόκληρων των συντάξεων των νοσηλευόμενων στα ψυχιατρικά ιδρύματα που μετακυλίουν το κόστος νοσηλείας στους ίδιους τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, δημιουργούν την τραγική εικόνα μιας κοινωνίας που έχει αποφασίσει με συνοπτικές διαδικασίες να ρίξει στον Καιάδα μια από τις ασθενέστερες και πλέον ανυπεράσπιστες ομάδες συμπολιτών της. Και όλα αυτά σε μια περίοδο που οι εισαγωγές για παθήσεις με ψυχογενή αίτια έχουν αυξηθεί δραματικά.
Τη στιγμή λοιπόν που, παρά τις επί δεκαετίες προσπάθειες κινημάτων για αποϊδρυματοποίηση, περισσότερο από το 60% των ψυχιατρικών κλινών στην Ευρώπη βρίσκονται ακόμη σε ψυχιατρικά νοσοκομεߎ1 η ελληνική κυβέρνηση βιάζεται να κλείσει τα ψυχιατρεία• με ανύπαρκτο σχεδιασμό μιλούν για μετεξέλιξη, ψυχικά πάρκα, ψυχιατρικές φυλακές κ.τ.λ. αδιαφορώντας για το μέλλον της παροχής δημόσιας ψυχικής υγείας  για την ακρίβεια, δημιουργούν ακόμη καλύτερες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα.

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

Συνέντευξη με το δήμαρχο Χαλανδρίου, Σίμο Ρούσσο

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 12:57μμ

Τα αποτελέσματα των εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έδωσαν 20 Δημάρχους και μια περιφερειάρχισσα στην Αττική. Επίσης έναν περιφερειάρχη στα Ιόνια. Ιδιαίτερα στο Χαλάνδρι η εξέλιξη αυτή ήταν ακόμα πιο σημαντική γατί ο Δήμος κερδήθηκε από ένα ενωτικό ευρύ ριζοσπαστικό σχήμα. Πώς βλέπετε αυτή την εξέλιξη και τι δυνατότητες υπάρχουν για μια αλλαγή παραδείγματος στην Τ.Α;

Η νίκη μας στις εκλογές ίσως ήταν για τους περισσότερους απρόσμενη, όμως έδειξε την ανάγκη των πολιτών να εμπιστευθούν τη διοίκηση του δήμου σε δυνάμεις που, χρόνια τώρα, υπερασπίστηκαν τους αδύναμους, τη διαφάνεια, τη δημοκρατία και, με δυο λόγια, μια άλλη αντίληψη για τη διαχείριση των «κοινών». Η προσπάθειά μας να αντιμετωπίσουμε την ανθρωπιστική κρίση με τη δημιουργία κινημάτων αλληλεγγύης και, κυρίως, με την παρουσία μας στους κοινωνικούς αγώνες τα τελευταία χρόνια έπαιξε καθοριστικό ρόλο.

Τα πράγματα στην Τ.Α. δεν θα αλλάξουν από κάποιους δήμους ή περιφέρειες που θα «δώσουν το παράδειγμα». Θα αλλάξουν αν οι πολίτες συνειδητοποιήσουν ότι μόνο με την ενεργή συμμετοχή τους στη λήψη και την εφαρμογή των αποφάσεων μπορούν να ανατρέψουν τη σημερινή ζοφερή κατάσταση. Σκοπός μας δεν είναι απλώς η διαχείριση των προβλημάτων. Είναι η ικανοποίηση των αναγκών των δημοτών, η εξασφάλιση της αξιοπρέπειάς τους. Και δεν θα διστάσουμε να συγκρουστούμε για να το πετύχουμε.    

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

Οι δήμοι, κύτταρα λαϊκής συμμετοχής και αγώνα

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 12:55μμ

Την 1η Σεπτέμβρη 2014 ανέλαβαν τα καθήκοντά τους οι νέες διοικήσεις σε δήμους και περιφέρειες. Έχουμε 20 δημοτικά σχήματα και δύο περιφερειακά που ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Σε μια χρονική περίοδο που, από τη μία, το ενδεχόμενο έλευσης μιας αριστερής κυβέρνησης είναι πιο πιθανό από ποτέ και, από την άλλη, η συγκυβέρνηση κατ' εντολή της Τρόικας και των μεγάλων συμφερόντων έχει διαμορφώσει έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από την τοπική αυτοδιοίκηση Α΄  και Β΄ βαθμού:
Η κρατική χρηματοδότηση έχει μειωθεί περίπου κατά 70%.
Το προσωπικό συρρικνώνεται (απάγορεύονται οι προσλήψεις μέχρι τέλος του 2016) με αποτέλεσμα οι υπηρεσίες να υπολειτουργούν και να απαξιώνονται. Μέχρι το τέλος του 2014 προβλέπονται άλλες 6.500 απολύσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος που καλούνται να παίξουν τα αριστερά δημοτικά και περιφερειακά σχήματα είναι σημαντικός και κρίσιμος. Αν οι διοικήσεις αυτές περιοριστούν στην ορθή διαχείριση της υπάρχουσας κατάστασης, θα βυθιστούν μέσα σε αυτή, θα καταλήξουν σε αδιέξοδα και θα εγκλωβιστούν σε μονόδρομους.

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

ΕΡΤ3 για την κοινωνία... με την κοινωνία

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 12:53μμ

Δεκαεπτά μήνες συνεχόμενου αγώνα, που εκτός από κούραση και αγωνία για το αύριο φέρνουν και νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά στον κινηματικό χώρο. Η γενικότερη ύφεση των κινημάτων αλλά και των κινητοποιούμενων εργαζόμενων δεν απογοήτευσε τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους της ΕΡΤ3. Δύο σημαντικά γεγονότα συνέβησαν, αλλά δυστυχώς δεν πήραν την πρέπουσα δημοσιότητα.
Το πρώτο αφορά τη δημιουργία (από τη συνέλευση αγωνιζόμενων εργαζομένων στην ΕΡΤ3) του κειμένου «Ποια ΕΡΤ θέλουμε»*. Καθορίζοντας τις βασικές αρχές, όπως πολυφωνία στην ενημέρωση και τον πολιτισμό, έλεγχος της εξουσίας και δημιουργία ενός βήματος έκφρασης για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες (οι οποίες ως σύνολο είναι η πλειονότητα της κοινωνίας), δίνουμε τις κατευθύνσεις για μια άλλη δημόσια ραδιοτηλεόραση. Θέλοντας να δημιουργήσουμε ένα ευρύ λειτουργικό πλαίσιο, ασχοληθήκαμε σχεδόν με όλους τους τομείς που την καθορίζουν. Τονίζοντας ότι η ενημέρωση και ο πολιτισμός είναι δημόσιο αγαθό και όχι εμπόρευμα, ζητάμε η χρηματοδότησή της να γίνεται από τους πολίτες με το ανταποδοτικό τέλος (εξασφάλιση ανεξαρτησίας), αλλά με κοινωνικά κριτήρια. Στη διοίκηση ζητάμε να παίζει αποφασιστικό ρόλο η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων, ενώ η όλη διοικητική δομή να χάσει τα εξουσιαστικά της χαρακτηριστικά και να λειτουργεί σε δημοκρατικό πλαίσιο (κυκλική εναλλαγή, ανακλητότητα εκλεγμένων), περισσότερο για να συντονίζει παρά να διοικεί (με την κυριαρχική έννοια του όρου). Να μην υπάρχουν εργαζόμενοι πολλών ταχυτήτων.
Το παραγόμενο προϊόν μιας τέτοιας ραδιοτηλεόρασης, που θα ενσωματώσει με νομικό αλλά και πρακτικό τρόπο τα παραπάνω χαρακτηριστικά, δεν μετασχηματίζεται αυτόματα σε δημόσιο αγαθό.  Επειδή ό,τι θεωρούμε δημόσιο αγαθό δεν σημαίνει ότι αυτό όντως είναι τέτοιο. Πρέπει να δημιουργήσουμε τους όρους για να γίνει δημόσιο. (Αυτό αφορά και τα άλλα λεγόμενα δημόσια αγαθά, όπως παιδεία, υγεία, περιβάλλον, νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, τηλεπικοινωνίες κ.λπ.). Ο πιο βασικός όρος είναι να συμμετέχει η οργανωμένη κοινωνία στην παραγωγή του, κυρίως μέσα από τη συνδιαμόρφωση της φιλοσοφίας του παραγόμενου προγράμματος. Θέλοντας να αποφύγουμε τους παραγοντισμούς και το να γίνει η ΕΡΤ βήμα προβολής «αρχόντων», έτσι όπως ήταν παλιά, προτείνουμε στο κείμενό μας αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες εμπλοκής της κοινωνίας.

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

Η αντιφατική πορεία προς μια κυβέρνηση της Αριστεράς

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 12:51μμ

Η Καθημερινή, η πλέον έγκυρη φωνή της άρχουσας τάξης, έγραψε πρόσφατα ότι «η περίοδος μέχρι την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας αποτελεί το τετράμηνο του διαβόλου». Έχει δίκιο.    Η προεκλογική περίοδος έχει αρχίσει, η σύγκρουση θα είναι σκληρή, η κούραση και στα δύο στρατόπεδα, έκδηλη λόγω των συγκρούσεων των τελευταίων χρόνων, παίρνοντας διαφορετική μορφή στο καθένα από αυτά.
Η κυρίαρχη τάξη δίνει έναν υπέρ πάντων αγώνα απέναντι στην πιθανότητα μιας αριστερής κυβέρνησης για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού καπιταλισμού.
Η ψήφος εμπιστοσύνης του περασμένου Οκτώβρη ανέδειξε τις δυσκολίες της συγκυβέρνησης να εξασφαλίσει τις 180 απαραίτητες ψήφους, αφού συγκέντρωσε μόλις 155, ενώ οι ανεξάρτητοι βουλευτές αριθμούν 23.
Ο ακροδεξιός δημόσιος λόγος πολλών κυβερνητικών στελεχών αλλά και η επιλογή προσώπων που έχουν επιφορτιστεί το καθήκον αυτό προδιαγράφουν το σκηνικό της έντασης που θα επιχειρηθεί κατά την προεκλογική περίοδο, αλλά και την πόλωση που αναπόφευκτα θα επικρατήσει.
Βορίδης, Άδωνις, Σταμάτης, αντικομμουνιστικές κορώνες άλλων εποχών, εισαγγελείς, εκφοβισμοί για μαζική έξοδο κεφαλαίων αν επικρατήσει ο ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ.
Αυτό, φυσικά, στενεύει τη βάση της εκλογικής της πελατείας και εμφανίζει τη ΝΔ όχι σαν κεντροδεξιό κόμμα που αλιεύει και από το κέντρο, αλλά σαν κόμμα της σκληρής Δεξιάς.
Τέτοιου είδους επιλογές οξύνουν την κρίση στη ΝΔ, με πρώτη την Ντόρα Μπακογιάννη να αμφισβητεί ευθέως την πολιτική του Σαμαρά, ενώ ανάλογη στάση κρατούν επιφανή στελέχη της καραμανλικής πτέρυγας.
Από την άλλη πλευρά, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε κατάσταση επισήμως κηρυγμένου εμφυλίου πολέμου, με την ηγετική ομάδα να βρίσκεται σε κατάσταση νευρικής κρίσης υπό την πίεση της καθημερινής πλέον αμφισβήτησης. Η παπανδρεϊκή πτέρυγα δεν πρόκειται να στείλει αντιπροσώπους στις οργανωτικές επιτροπές του επικείμενου συνεδρίου της Δημοκρατικής Παράταξης. Ο Χρυσοχοΐδης βρίσκεται σε ανοιχτό πόλεμο με τον Βενιζέλο, ο Παπανδρέου ξεκίνησε από την Κρήτη «πορεία προς το λαό», ενώ διεμήνυσε ότι είναι στα σκαριά η νέα του πολιτική κίνηση, και 4.000 μέλη του ΠΑΣΟΚ δημοσίευσαν κείμενο ανοιχτής αμφισβήτησης της ηγεσίας.

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση...

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 21/11/2014 - 12:49μμ

Η κυβέρνηση παραπαίει, υπόσχεται και αμέσως διαψεύδεται, η συνοχή, πολλώ δε μάλλον η αξιοπιστία της βάλλονται πανταχόθεν. Φυσικά, οι πιστοί σύμμαχοί της (διεθνής παράγοντας, κεφάλαιο, «βαθύ κράτος», καθεστωτικά ΜΜΕ) δεν την εγκαταλείπουν, αντίθετα τη στηρίζουν σε ό,τι πιο αντικοινωνικό και σκοταδιστικό επιχειρεί  ο καθαγιασμός του Φορτσάκη, το σάρωμα των πανεπιστημιακών ελευθεριών και το αντινεανικό μίσος, η προσφορά άμισθης εργασίας σε εκπαιδευτικούς αντί... μορίων είναι μερικά παραδείγματα.
Μεγάλο τμήμα των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας στρέφεται προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα και από τις ελάχιστες στην Ευρώπη υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης της Αριστεράς. Αυτή η πιθανότητα μας ενδιαφέρει πολύ, γιατί μπορεί να διαμορφώσει μεγάλες ευκαιρίες για τη βελτίωση της ζωής αλλά και την κινητοποίηση των «από κάτω». Παράλληλα, μας ανησυχεί εξαιρετικά γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει συνεχή δείγματα διολίσθησης προς τα δεξιά και προσαρμογής, το ευρύτερο κίνημα βρίσκεται σε ύφεση ενώ η πλειονότητα της κοινωνίας αγανακτεί μεν, αλλά παρακολουθεί και αναμένει (σελ. 2-3).
Πιστεύουμε ότι χωρίς τη λαϊκή αφύπνιση και κινητοποίηση, δίχως την αποφασιστική σύγκρουση με το σύστημα, τόσο στο κοινωνικό όσο και στο πολιτικό πεδίο, καμιά ουσιαστική αλλαγή δεν μπορεί να γίνει. Με αυτή την έννοια, είναι λάθος να δίνουμε «λευκή επιταγή» στον ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από κοινοβουλευτικό κρετινισμό, αποτελεί «συνταγή παραλυσίας» για τα ίδια τα μέλη του αλλά και τον ευρύτερο κόσμο της Αριστεράς και του κινήματος που θα τον ψηφίσει. Θεωρούμε ότι μόνο με την ανάληψη πρωτοβουλιών διεκδίκησης και δράσης από σήμερα, μόνο με τη διαμόρφωση εκείνου του κοινωνικοπολιτικού ρεύματος που θα αποτελέσει τον κορμό της προωθητικής αντιπολίτευσης σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς μπορούν να προχωρήσουν τα πράγματα (σελ. 9).

Θεματικές: 
Κατηγορίες: 

Σελίδες