μετανάστες

Με την καρδιά και το νου μας στους πρόσφυγες

  • Δημοσιεύτηκε: Τετ, 16/03/2016 - 8:23μμ

Η πορεία εξόδου από την Ειδομένη δεν ήταν απλώς μια κίνηση απελπισίας, ούτε ήταν το αποτέλεσμα “παραπληροφόρησης” και “υποκίνησης” από κάποιους “εκμεταλλευτές του πόνου των προσφύγων” όπως η κυβέρνηση υποστηρίζει, προοιωνιζόμενη ένα νέο γύρο καταστολής των προσφύγων και ποινικοποίησης της αλληλεγγύης.

Κατηγορίες: 

Δελτίο Θυέλλης Τεύχος 39 - «Αορίστως» κρατούμενοι

  • Δημοσιεύτηκε: Τετ, 25/06/2014 - 12:44μμ

Μέσα σε πέντε χρόνια την περίοδο της κρίσης ο τρόπος αντιμετώπισης της μετανάστευσης και των ίδιων των μεταναστών-ριών έχει αλλάξει ριζικά. Ο λόγος που παρουσιάζει τους μετανάστες-ριες ως επικίνδυνους και «παράνομους», ως «απειλή» για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια συνεχώς εξαπλώνεται: στα ρεπορτάζ των ΜΜΕ για το κέντρο της Αθήνας, σε αφιερώματα εφημερίδων για τα σύνορα της χώρας που είναι «ξέφραγο αμπέλι», σε δηλώσεις πολιτικών του «μεσαίου» χώρου αλλά και στα καφενεία, στις πλατείες, στον καθημερινό λόγο χιλιάδων κατοίκων της χώρας. Έτσι, οι πολιτικές που έρχονται να αντιμετωπίσουν το «πρόβλημα» φαίνεται να είναι κοινωνικά νομιμοποιημένες. Πολιτικές που στη συντριπτική τους πλειονότητα έχουν να κάνουν με τον έλεγχο και την καταστολή της μετανάστευσης: ενισχυμένη συνοριοφυλακή, δυνάμεις της Frontex, τείχος στον Έβρο, επαναπροωθήσεις στα σύνορα, καθημερινοί έλεγχοι στην πόλη, στρατόπεδα συγκέντρωσης σε όλη τη χώρα, απελάσεις. Πολιτικές που στην πραγματικότητα, περισσότερο από το να αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε «πρόβλημα», λειτουργούν ως παραδειγματικές τιμωρίες και ως τεχνολογίες πειθάρχησης και καθυπόταξης τόσο για τους μετανάστες-ριες όσο και για τους ντόπιους, παράγοντας διαρκή φόβο και ανασφάλεια.               

Πιο συγκεκριμένα τα «επίσημα» κέντρα κράτησης στην Ελλάδα είναι 15 και αυτή τη στιγμή σύμφωνα πάντα με τις επίσημες πηγές βρίσκονται περίπου 7.000 μετανάστες έγκλειστοι. Σε αυτά τα νούμερα, όμως, δεν περιλαμβάνονται τα δεκάδες αστυνομικά τμήματα που χρησιμοποιούνται ως κέντρα κράτησης ή οι χώροι που στήνονται ad hoc στα σύνορα σε περίπτωση που φτάσει εκεί μια καραβιά (π.χ. Λέρος, Πάτμος, Κρήτη). Ταυτόχρονα, την τελευταία πενταετία την περίοδο της κρίσης ο χρόνος κράτησης αυξάνεται διαρκώς. Ενώ για περίπου μια δεκαετία, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ο χρόνος κράτησης δεν ξεπερνούσε το τρίμηνο, το 2009 το τρίμηνο γίνεται εξάμηνο, ενώ σύμφωνα με απόφαση του Σ.τ.Ε. το 2012 ο χρόνος παραμονής στα κέντρα κράτησης δύναται να επεκταθεί έως και 12 μήνες, ώστε να «ολοκληρώνονται οι χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες για τις απελάσεις». Το καλοκαίρι του 2013, ένα χρόνο μετά τις μαζικές επιχειρήσεις-σκούπα του ½ένιου Δία και ενώ οι πρώτοι συλληφθέντες συμπληρώνουν το 12μηνο κράτησης, ο χρόνος κράτησης επεκτείνεται στους 18 μήνες, γεγονός που σηματοδοτείται από έντονες αντιδράσεις και εξεγέρσεις εντός των κέντρων κράτησης. Και την άνοιξη του 2014, ενώ αυτοί οι πρώτοι συλληφθέντες από το καλοκαίρι του 2012 συμπληρώνουν το 18μηνο, έρχεται η γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και η σχετική υπουργική απόφαση που δίνει τη δυνατότητα της επ' αόριστον κράτησης.

Κατηγορίες: 

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

  • Δημοσιεύτηκε: Δευ, 09/09/2013 - 1:38μμ


Αναφορά στον «τυχαίο» θάνατο της Λαμίς Αμπουνάχι και των δύο παιδιών της, του τριάχρονου Ουντάι και της εννιάμηνης Λαϊάλ, από πυρκαγιά στα βουνά της Σάμου.

Τα χαράματα της 21ης Ιουλίου, φουσκωτό με προέλευση την Τουρκία εγκαταλείπει σε βραχώδη ακτή της Σάμου τον Σύρο πρόσφυγα Ουασίμ Αμπουνάχι, τη σύζυγό του Λαμίς, τα δύο παιδιά τους, Ουντάι και Λαϊάλ, και τους φίλους τους Τζιχάντ Κελάνι και Μοχάμετ Μπασίς.
Οι πρόσφυγες ανεβαίνουν την κατακόρυφη πλαγιά και κρύβονται σε παρακείμενη δασώδη περιοχή μέχρι το βράδυ. Επειδή η Λαμίς είναι άρρωστη και εξαντλημένη, επικοινωνούν με το μοναδικό κινητό τους με το τηλέφωνο ανάγκης των τουρκικών αρχών (7777) και ζητούν βοήθεια – ο Κελάνι μιλάει πολύ καλά αγγλικά. Οι Τούρκοι, εντοπίζοντας το σήμα του κινητού, τους απαντούν σύντομα και τους ενημερώνουν για το πού βρίσκονται, δίνοντάς τους το αντίστοιχο νούμερο των ελληνικών αρχών (112). Επειδή οι πρόσφυγες αδυνατούν να συνδεθούν με το συγκεκριμένο κινητό, ζητούν από τους Τούρκους να επικοινωνήσουν απευθείας με τις ελληνικές αρχές. Πράγματι, σε λίγο δέχονται τηλεφώνημα από ελληνικό κινητό, ο Κελάνι εξηγεί στη γυναίκα που βρίσκεται στην άλλη άκρη της γραμμής την τραγικότητα της κατάστασης και συνεννοούνται να ανάψουν μια μικρή φωτιά στην άκρη του βράχου για να τους εντοπίσει το σωστικό σκάφος.

Κατηγορίες: 
Θεματικές: 

Άμεση απελευθέρωση του αγωνιστή πρώην απεργού πείνας Χαλιάνα Ελγιαχγιάουι

  • Δημοσιεύτηκε: Τρί, 11/06/2013 - 3:04μμ


Στο Α.Τ. Παγκρατίου κρατείται από τα ξημερώματα της Πέμπτης (6/6) ο αγωνιστής Χαλιάνα Ελγιαχγιάουι, πρώην απεργός πείνας της Υπατίας. Ο Χαλιάνα Ελγιαχγιάουι είναι ένας από τους 300 μετανάστες οι οποίοι τον Γενάρη του 2011 ξεκίνησαν την μαζικότερη μέχρι τότε απεργία πείνας με βασικό αίτημα τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, αίτημα που για πρώτη φορά διατυπώνεται με αυτόν τον τρόπο καθώς για πρώτη φορά δίνεται ένας τόσο σκληρός αγώνας για την επίτευξη στόχων όχι μόνο προσωπικών αλλά και συλλογικών.

 Η απεργία πείνας διήρκησε 44 μέρες και πέτυχε την μείωση των απαιτούμενων ενσήμων για την ανανέωση της άδειας παραμονής, και τη μείωση ενσήμων για περίθαλψη όχι μονό για τους μετανάστες αλλά και για τους Έλληνες, ενώ η τότε κυβέρνηση δεσμεύτηκε για την διαρκή ανανέωση των 6μηνων βεβαιώσεων παραμονής που δόθηκαν στους 300 απεργούς. Ωστόσο, και παρά τις υποσχέσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου για διαρκή ανανέωση των βεβαιώσεων παραμονής η τωρινή Κυβέρνηση μέχρι στιγμής αρνείται την ανανέωσή τους. Παρόλα αυτά, ο νύν Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη έκανε δεκτά τα αιτήματα ανανέωσης δεσμευόμενος ότι θα οι 300 απεργοί θα βρίσκονται υπό καθεστώς ανοχής μέχρι να ανανεωθούν τα έγγραφά τους.

Για τον Χαλιάνα Ελγιαχγιάουι, την πολύμηνη ταλαιπωρία με τις ατελέσφορες γραφειοκρατικές διαδικασίες ανανέωσης εγγράφων που υποτίθεται ότι είχαν εξασφαλιστεί με την λήξη της απεργίας και την αδιαφορία των κρατικών αρχών έρχεται να συμπληρώσει ο εγκλεισμός του στο Α.Τ. Παγκρατίου όπου κρατείται ως «παράνομος» επιβεβαιώνοντας για ακόμα μια φορά το καθεστώς αδικίας το οποίο βιώνουν οι μετανάστες και προσφυγές που ζουν στην Ελλάδα.

  • Ζητάμε την άμεση απελευθέρωση του Χαλιάνα Ελγιαχγιάουι και την ανανέωση των βεβαιώσεων παραμονής των 300 απεργών πείνας.
  • Κάτω τα χεριά από τους μετανάστες και πρόσφυγες
  • Άσυλο στους πρόσφυγες, νομιμοποίηση των μεταναστών

 

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

Δίκτυο για τα Πολικά και Κοινωνία Δικαιώματα

Ομάδα δάσκαλων «τα Πίσω Θρανία»

Κατηγορίες: 
Θεματικές: 

Να κλείσουν τώρα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης

  • Δημοσιεύτηκε: Τετ, 10/04/2013 - 8:24μμ

Η απεργία πείνας των κρατούμενων μεταναστών και προσφύγων επανέφερε στο προσκήνιο το "ξεχασμένο", πλην διαρκές αίσχος των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα αστυνομικά κρατητήρια κουρελιάζεται κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας, κάθε έννοια πολιτισμού. Είναι χαρακτηριστικά το ότι στη μεν Αμυγδαλέζα οι κρατούμενοι είχαν 2,5 μήνες να πάρουν σαπούνι με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί επιδημία ψώρας, στο δε ΑΤ Δραπετσώνας, οι στοιβαγμένοι κρατούμενοι έχουν μήνες να προαυλιστούν. Οι δύο απόπειρες αυτοκτονίας που σημειώθηκαν τις προηγούμενες μέρες μαρτυρούν το οριακό σημείο στο οποίο έχουν φέρει τα πράγματα η επιχείρηση Ξένιος Δίας και η κυβερνητική αναισθησία.

Ωστόσο, οι συνθήκες κράτησης δεν αποτελούν τη μόνη άθλια πτυχή των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Τα στρατόπεδα εμπεδώνουν θεσμικά τη λογική της κατάστασης εξαίρεσης, δηλαδή τη λογική πάνω στην οποία στηρίχτηκε ο φασισμός. Οι κρατούμενοι μετανάστες και πρόσφυγες δεν υπόκεινται στην κανονική ποινική διαδικασία, φυλακίζονται χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιος έγκλημα του οποίου ο κολασμός να αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη φυλάκιση, και, το κυριότερο ίσως, ο χρόνος φυλάκισης τους είναι απροσδιόριστος. Εν ολίγοις, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είναι έρμαια στις κρατικές βουλές.

Κατά συνέπεια, ο αγώνας των κρατούμενων μεταναστών και προσφύγων πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε πολίτη που αντιστέκεται στον εκφασισμό. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρέπει να κλείσουν τώρα!

 

 

Αθήνα 9/4/13

 

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

Κατηγορίες: 

Λεφτά υπάρχουν μόνο για το φράχτη της ντροπής

  • Δημοσιεύτηκε: Παρ, 09/12/2011 - 11:57πμ
Παρά την άρνηση χρηματοδότησης από κοινοτικά κονδύλια, ο φράχτης της ντροπής στον Έβρο θα χτιστεί και θα χτιστεί με χρήματα των ελλήνων και μεταναστών εργαζομένων. «Λεφτά υπάρχουν», φαίνεται, και είναι 5 εκατομμύρια ευρώ, αλλά κατευθύνονται αποκλειστικά για την ενίσχυση της κρατικής καταστολής. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και Ακροδεξιάς προχωρά το φαραωνικό έργο μέσα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τη στιγμή που η κοινωνία βυθίζεται στη φτώχια, που καταρρέουν οι δομές στήριξης λόγω υποχρηματοδότησης, που οι δήμοι και οι περιφέρειες αδυνατούν να διεκπεραιώσουν μια ανανέωση άδειας παραμονής, έχοντας αποψιλωθεί από εργαζόμενους μετά την απόλυση των συμβασιούχων.
Όπως έχουμε επισημάνει, τα συνοριακά τείχη, όπως αυτά στα σύνορα Μεξικού-ΗΠΑ, στους ισπανικούς θύλακες της Θέουτα και Μελλίγια και σύντομα στον Έβρο, περισσότερο εκτρέπουν τις μεταναστευτικές διαδρομές, παρά σταματούν τη μετανάστευση. Επιτυγχάνουν όμως καίριο πλήγμα στα δικαιώματα και τις ελευθερίες: οι πρόσφυγες αποκλείονται από το δικαίωμα στο άσυλο, ενώ αυξάνεται η επικινδυνότητα του περάσματος των συνόρων. Το κύριο αποτέλεσμα του τείχους θα είναι ακόμη περισσότεροι θάνατοι στον Έβρο.
 Όσο τεράστια κονδύλια διοχετεύονται στον πόλεμο κατά της μετανάστευσης, σε τείχη, στρατόπεδα συγκέντρωσης και επιχειρήσεις της FRONTEX, τόσο θα πλουτίζουν οι πολεμικές βιομηχανίες και οι κατασκευαστικές εταιρίες, ενώ τα κονδύλια αυτά θα λείπουν από την σίτιση, στέγαση και ιατρική περίθαλψη των φτωχών και άστεγων συμπολιτών μας, τόσο μεταναστών όσο και ελλήνων.
Το τείχος κατά των μεταναστών και προσφύγων στον Έβρο θα αποτελέσει σύμβολο των πολιτικών αποκλεισμού των μεταναστών και εγκληματοποίησης της μετανάστευσης, ένα σύμβολο της ακροδεξιάς ηγεμονίας επί της μεταναστευτικής πολιτικής, τη χωρική αποτύπωση του νέου ευρωπαϊκού Απαρτχάιντ.
Είναι υπόθεση όλων μας, ντόπιων και μεταναστών, να υπερβούμε τα υλικά και τα κοινωνικά τείχη που μας χωρίζουν, να εμποδίσουμε την μετατροπή των μεταναστών σε αποδιοπομπαίους τράγους της κρίσης, να αποτρέψουμε τον εκφασισμό της κοινωνίας, να διεκδικήσουμε ίσα δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια.
 
8 Δεκεμβρίου 2011
Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
 
Κατηγορίες: 
Θεματικές: 

Αλληλεγγύη στους ανήλικους-ες κρατούμενους της Αμυγδαλέζας

  • Δημοσιεύτηκε: Τρί, 29/11/2011 - 7:40μμ
Πριν ένα μήνα επτά ανήλικοι κρατούμενοι στο «πρότυπο Κέντρο Φιλοξενίας Ανηλίκων Αλλοδαπών Αμυγδαλέζας» σπρωγμένοι από την απόγνωση έβαλαν φωτιά στα στρώματα τους και κινδυνέψαν να σκοτωθούν από ασφυξία. Η κραυγή τους  που πνίγεται στους τοίχους ενός βάρβαρου συστήματος φυλάκισης παιδιών, κατάφερε να ξεπεράσει τους ιθύνοντες-ανθρωποφύλακες και να ακουστεί, να φτάσει, έστω, στα μονόστηλα των εφημερίδων.
 
Δηλώνουμε ότι έχουμε λάβει το μήνυμα από τα παιδιά χωρίς φωνή και χωρίς δικαιώματα. Έχουμε την ευθύνη να σταθούμε στο πλευρό τους. Να πάψουμε να σιωπούμε: Το ελληνικό κράτος καταπατώντας κατάφωρα τις διεθνείς συνθήκες για την προστασία των ανηλίκων φυλακίζει παιδιά με το πρόσχημα του «αδικήματος» της παράνομης εισόδου στη χώρα. Ο κυνισμός του Υπουργείου «προστασίας του πολίτη» ξεπερνάει κάθε όριο, όταν η φυλάκιση, η στέρηση ελευθερίας και ο εγκλεισμός, κατ’ ευφημισμό αποκαλείται Φιλοξενία. Αναίσχυντοι οι ιθύνοντες του Υπουργείου εξέδωσαν ανακοίνωση αμέσως μετά το τραγικό συμβάν, όπου ευθέως συκοφαντούν τα θύματα ως «κρατούμενους για κλοπές», ώστε, και πάλι, χρησιμοποιώντας την ξενοφοβία να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους για την παραβίαση των δικαιωμάτων των ανηλίκων κρατούμενων.
 
Να δώσουμε τέλος στον αυταρχισμό και τη βαρβαρότητα.
Απαιτούμε το κλείσιμο των κρατητηρίων ανηλίκων της Αμυγδαλέζας.
Δομές στήριξης των ανηλίκων ασυνόδευτων μεταναστών.
Κανένα Παιδί σε κελί. Μακριά από τα παιδιά η Αστυνομία
 
 
 
Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
29/11/2011
Κατηγορίες: 

Σελίδες