πρόσφυγες

Από τις 31-5-2011 αγνοείται ο Παλαιστίνιος πρόσφυγας ,Γκαλέμπ Ταλέμπ, που οι ελληνικές υπηρεσίες κρατούσαν παράνομα στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη χωρίς προσχήματα και με παραβίαση κάθε νομότυπης διαδικασίας από τις αρχές Φεβρουαρίου. Η ελληνική αστυνομία ισχυρίζεται ότι απελάθηκε στο Λίβανο, όμως προκύπτει ότι δεν έχει περάσει ποτέ από το αεροδρόμιο των Σπάτων και δεν έχει φτάσει ποτέ στο Λίβανο.

Ο Παλαιστίνιος απήχθη από τον καταυλισμό προσφύγων στην Πεντέλη όπου διέμενε σε μια παράγκα , στις 12 Φεβρουάριου, οδηγήθηκε στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη και εκτέθηκε στα κανάλια ως στέλεχος οργάνωσης και επίδοξος τρομοκράτης με πρόσχημα ένα περίεργο άρθρο της ίδιας μέρας , της Corriere della Sera, που υπογραφόταν από τον Ιταλό δημοσιογράφο «ειδικό στην τρομοκρατία» Guido Olympio. Σύμφωνα με το δημοσιογράφο που δεν προκύπτει να έχει έρθει ποτέ στην Ελλάδα, ο Γκαλέμπ ήταν στέλεχος της οργάνωσης Φατάχ αλ Ισλάμι και είχε έρθει στην Ελλάδα με αποστολή.

Εδώ και ενάμισι μήνα Αφγανοί πρόσφυγες έχουν κατασκηνώσει στα Προπύλαια διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες διαβίωσής τους στην Ελλάδα, διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμά τους στο πολιτικό άσυλο, ως πρόσφυγες  πολέμου. Στο διάστημα αυτό η κυβέρνηση όχι μόνο δεν δεσμεύτηκε για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους αλλά, στην προσπάθειά τους να συναντηθούν και να μιλήσουν με τον κ.Παπουτσή στις 20/12, τους υποδέχτηκε η αστυνομία και χτυπώντας τους, τους ανάγκασε να φύγουν από το Υπουργείο.  

Τριάντα πέντε αλλοδαποί κρατούμενοι μου μεταφέρθηκαν πριν από τρεις βδομάδες  και «φιλοξενούνται» στις φυλακές Κασσαβέτειας ξεκίνησαν   από προχτές απεργία πείνας. Πρόκειται για Αφγανούς, Σομαλούς, Σουδανούς, Αλγερινούς και Παλαιστίνιους που εξακολουθούν να κρατούνται σε ελληνικές φυλακές ενώ ήδη έχουν εκτίσει τις ποινές τους. Οι τρεις Παλαιστίνιοι έραψαν τα στόματά τους σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διεκδικήσουν το αυτονόητο: την ελευθερία τους που παράνομα την στερούνται.

Ως λόγος της παράνομης, παράλογης και απάνθρωπης αυτής συνέχισης της κράτησής τους εμφανίζεται η προοπτική απέλασής τους λόγω εισόδου τους στη χώρα χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα. Μια προοπτική όμως που είναι παντελώς ανέφικτη από τη στιγμή που είναι γνωστό ότι οι χώρες προέλευσή τους είναι αδύνατοι προορισμοί επαναπατρισμού λόγω των κρίσιμων συνθηκών (κατοχή, εμφύλιος, εισβολή, πόλεμος) που επικρατούν εκεί.

Η συνεχής αδιαφορία της κυβέρνησης βάζει σε κίνδυνο τη ζωή των προσφύγων που διεκδικούν τα αυτονόητα δικαιώματά τους. Ενώ ταυτόχρονα σε διάφορα μέρη της χώρας ομάδες προσφύγων, διαμαρτυρόμενοι για την κατάστασή τους, προχώρησαν σε απεργίες πείνας και κινητοποιήσεις διεκδικώντας άσυλο, στέγη και προστασία, η κυβέρνηση για άλλη μια φορά επιλέγει να τους αντιμετωπίσει με βία και αδιαφορία.

Μια ομάδα σαράντα τεσσάρων Ιρανών πολιτικών προσφύγων, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, εδώ και δυο μήνες περιμένουν μια απάντηση για το βασικό τους αίτημα που είναι το πολιτικό άσυλο. Οι Ιρανοί πολιτικοί πρόσφυγες στην αρχή επιδίωξαν με ήπιο τρόπο την προσοχή της κυβέρνησης και ιδιαίτερα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, κατασκηνώνοντας στα Προπύλαια. Στη συνέχεια όμως η αδιαφορία των αρμόδιων αρχών για την ικανοποίηση του αιτήματός τους, τους ανάγκασε να προχωρήσουν σε απεργία πείνας ράβοντας τα στόματά τους. Την ίδια μέρα, στις 14 Οκτώβρη που ξεκίνησε η απεργία πείνας, το Υπουργείο ως απάντηση τους έστειλε την δημοτική αστυνομία, η οποία υποβοηθούμενη από τους «φασίστες», τους χτύπησε.

Το Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων στο Λαύριο είναι αυτή τη στιγμή στην Αττική το μόνο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων. Παρ' όλα αυτά το Υπουργείο Υγείας, μην υπογράφοντας την οικονομική σύμβαση για το 2010 καταδικάζει τους πρόσφυγες που ζουν εκεί στην εξαθλίωση, στερώντας τους τις ελάχιστες κοινωνικές παροχές που παρείχε, όπως φαγητό, ιατρική περίθαλψη και τα βασικά είδη για την υγιεινή τους. Οι 270 πρόσφυγες – εκ των οποίων 53 παιδιά - δεν έχουν φαγητό εδώ και μέρες, ενώ σοβαρές ιατρικές ανάγκες δεν καλύπτονται, αφού δεν μπορούν καν να μεταφερθούν σε νοσοκομεία, διότι δεν υπάρχουν χρήματα για τα οδοιπορικά! Ταυτόχρονα, οι κτιριακές εγκαταστάσεις είναι άθλιες και δύο από τα κτίρια έχουν κριθεί από την Νομαρχία Ανατολικής Αττικής ακατάλληλα.