καταστολή

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Τάκης Πολίτης με εισαγγελική εντολή καλείται να απολογηθεί κατηγορούμενος για «διέγερση». Η ανεκδιήγητη αυτή κατηγορία στηρίζεται σε mail με βάση το οποίο ο «κατηγορούμενος» συμμετείχε στο συντονισμό των κινητοποιήσεων πανεπιστημιακών και φοιτητών κατά της εφαρμογής του νόμου Διαμαντοπούλου. Έτσι, λοιπόν, αφού το… διεγερτικό mail προβλήθηκε από εφημερίδες και κανάλια, έρχεται τώρα ο εισαγγελέας να συμπληρώσει αυτή την καρικατούρα κυνηγιού μαγισσών.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ΜΜΕ και Δικαιοσύνη πρωτοστατούν στην καταπάτηση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων και στην ποινικοποίηση φρονημάτων και καθ’ όλα νόμιμων συνδικαλιστικών πρακτικών. Το πρωτότυπο είναι ότι επιστρατεύεται η μετεμφυλιοπολεμικής έμπνευσης κατηγορία της «διέγερσης» προκειμένου να απαξιωθεί ο μαχητικός συνδικαλισμός και η αμφισβήτηση του αγοραίου πανεπιστήμιου που τόσο επιθυμούν τα νεοφιλελεύθερα επιτελεία.

Προφανώς, ο σύντροφός μας Τάκης Πολίτης, γνωστός για τους αγώνες του όχι μόνο στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης αλλά και σε μια σειρά από κοινωνικά κινήματα (αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό, στους πολιτικούς κρατούμενους κ.λπ.), δεν πρόκειται να καμφθεί από τη νέα αυτή δίωξη σε βάρος του, αλλά αντίθετα να υπερασπιστεί την υποχρέωση κάθε εργαζόμενου να διεγείρει την αντίσταση απέναντι στη βαρβαρότητα των μνημονίων.

Είναι ωστόσο καθήκον όλων μας να σταθούμε στο πλευρό του και να αγωνιστούμε για ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό στις ανάγκες της κοινωνίας και φιλόξενο στα κινήματα και τους αγώνες.

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Κοντεύουν να συμπληρωθούν 3 μήνες από τη μεγαλειώδη αντιμνημονιακή κινητοποίηση της 12ης Φλεβάρη και οι τέσσερις διαδηλωτές παραμένουν προφυλακισμένοι. Η συνεχιζόμενη ομηρία των τεσσάρων αποτελεί πρόκληση πρώτου μεγέθους για το λαϊκό κίνημα. Κι αυτό για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί η προφυλάκιση τους είναι ηθικά και νομικά έωλη. Δεύτερον, γιατί το μνημονιακό καθεστώς μέσω της ομηρίας τους επιδιώκει την τρομοκράτηση όσων αντιστέκονται, την ανάδειξη ενός φόβητρου για όσους-ες αρνηθούν έμπρακτα την υποταγή στην εξαθλίωση.

«Σε τούτη την πατρίδα τι γυρεύω, με μισθοφόρους και πραιτωριανούς..»

Καταγγέλλουμε τη σημερινή αστυνομική εισβολή-τηλεοοπτικό σόου εναντίον δύο καταλήψεων στα Εξάρχεια. Η μετατροπή μιας ολόκληρης γειτονιάς σε κατεχόμενη ζώνη όπου εμποδίζεται η διέλευση των πολιτών, αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας τον αυταρχικό κατήφορο της διορισμένης κυβέρνησης Παπαδήμου. Μετά την καθοδηγούμενη στοχοποίηση των μεταναστών και των μεταναστριών, σειρά έχουν τώρα  οι καταλήψεις, οι αναρχικοί, οι πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους.  Την ώρα που λεηλατείται η δημόσια περιουσία και η δημόσια γη από κάθε λογής «επιχειρηματίες» και τροϊκανούς, στους οποίους χαρίζονται από την κυβέρνηση δημόσια  κτίρια, ελεύθεροι χώροι, δάση και φυσικοί πόροι, η κυβέρνηση και ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη με θράσος εκκενώνουν κλειστά δημόσια κτίρια που χρησιμοποιούνταν για κοινωνικούς σκοπούς, για να μπορούν αύριο να τα πουλήσουν με την ησυχία τους.

Με την εκκένωση των καταλήψεων και το τηλεοπτικό σόου προσπάθησαν να δημιουργήσουν κλίμα φόβου και να κάνουν επίδειξη δύναμης. Ο στόχος δεν είναι μόνο οι επικείμενες εκλογές, αλλά μεσοπρόθεσμα η επιβολή μιας κατάστασης με στοιχεία καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Δεν πρέπει να τους περάσει!

Να βάλουμε φραγμό στην κρατική καταστολή

Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών καλεί σε ανοιχτή σύσκεψη την Τρίτη 10/4 στις 6:30μ.μ. στο Πολυτεχνείο (κτίριο Γκίνη) για να διερευνηθούν οι δυνατότητες μιας κινητοποίησης εναντίον των στρατόπεδων συγκέντρωσης μεταναστών και των συνεχών αστυνομικών πογκρόμ. Η πρόσκληση είναι ανοιχτή και απευθύνεται σε μεταναστευτικές, αντιρατσιστικές, συνδικαλιστικές και αριστερές πολιτικές οργανώσεις.

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

Η μεγαλειώδης προχτεσινή κινητοποίηση του λαού της Αθήνας και όλων των μεγάλων πόλεων της χώρας έκανε σαφές ότι η δανειακή σύμβαση της χρεοκοπίας και της εξαθλίωσης περνάει μόνο χάρη σε ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και τη βία των ΜΑΤ. Ο θλιβερός θίασος του τρικομματικού συνασπισμού έχει χάσει την οποιαδήποτε κοινωνική νομιμοποίηση και λειτουργεί πλέον ως επιστάτης-χαφιές της τρόικας και των τραπεζών, με σύμβαση ορισμένου χρόνου. Αυτά τα θρασύδειλα ανθρωπάκια φάνηκαν ακόμα πιο μικρά την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες κατέκλυσαν τους δρόμους όχι μόνο για να μην καταδικαστούν στη μιζέρια των 470 ευρώ, αλλά και για να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους στην  αξιοπρέπεια και την ελπίδα, το αναφαίρετο δικαίωμα τους να ορίζουν τις τύχες τους. Η βαναυσότητα της  αστυνομίας (που αργά το βράδυ στη Λ. Αμαλίας πήρες τις διαστάσεις μαζικής απόπειρας δολοφονιών από ασφυξία) δεν αφήνει αμφιβολίες ότι τα ανθρωπάκια θα μείνουν γαντζωμένα στους κυβερνητικούς θώκους με κάθε τίμημα.

Πέραν του ότι η προχτεσινή κινητοποίηση ήταν η μεγαλύτερη από την αρχή της κρίσης και μια από τις μεγαλύτερες των τελευταίων 38 ετών, θα πρέπει να σταθούμε και σε ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά της:

Πρώτον, προχτές χιλιάδες διαδηλωτές-τριες επέμεναν να διαδηλώνουν επί ώρες παρά τον καταιγισμό των χημικών και τα γιουρούσια των ΜΑΤ, ενώ σ' αυτές καθ' αυτές τις συγκρούσεις συμμετείχαν περισσότεροι-ες από κάθε άλλη φορά τα τελευταία χρόνια. Τα προχτεσινά γεγονότα αποτελούν αδιάψευστο κριτήριο ότι η κοινωνική οργή έχει πιάσει κόκκινο.

Δεύτερον, προχτές για πρώτη φορά καταβλήθηκε πραγματική προσπάθεια να αφεθεί χώρος σε κάθε μορφή διαμαρτυρίας. Προφανώς απέχουμε πολύ από να διαμορφωθούν σχέσεις αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού μεταξύ των πολιτικών χώρων. Ωστόσο, τη σύγκρουση μέσα στον κορμό της διαδήλωσης δεν την έφεραν χτες οι βίαιοι διαδηλωτές, αλλά η αστυνομία που επιτέθηκε απρόκλητα στον κόσμο που διαδήλωνε ειρηνικά.