σύντροφοι/ισσες

Έμπρακτη αλληλεγγύη και κοινωνική αντίσταση. Η τοποθέτηση του Νίκου Γιαννόπουλου στο πολιτικό μνημόσυνο του Αλέκου Λύτρα (κατάληψη Τσαμαδού 15, 4/11/11). Ένας χρόνος χωρίς τον Αλέκο...

Σήμερα τα ξημερώματα πέθανε αιφνίδια ο σύντροφός μας Αλέκος Λύτρας. 

 Ο Αλέκος γεννήθηκε το 1961 στα Γιάννενα. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης στρατεύτηκε στο ΠΑΣΟΚ και ως σπουδαστής των ΚΑΤΕΕ ανέπτυξε πλούσια συνδικαλιστική δράση. Έντονη η συμμετοχή του στο φοιτητικό κίνημα ενάντια στον 815, στο πλευρό πάντα των πιο προωθημένων κομματιών του. Μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία,  ο Αλέκος κινείται κόντρα στο ρεύμα. Το 1981 αποχωρεί από το ΠΑΣΟΚ, μην αναγνωρίζοντας στην πολιτική του κανένα στοιχείο από τα οράματα της Μεταπολίτευσης. Έκτοτε, και για περίπου δύο δεκαετίες, θα κινηθεί πολιτικά ως ανένταχτος της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Από τη δεκαετία του '90 έρχεται κοντά στο χώρο του Στεκιού Μεταναστών και τα επόμενα χρόνια συμμετέχει  ενεργά στην αριστερή δημοτική κίνηση Απόδραση Αγίων Αναργύρων. Παράλληλα, ανήκει στην ιδρυτική ομάδα του πολιτικού και πολιτιστικού περιοδικού «Γαλέρα».

 Το 2008 υπήρξε πρωτεργάτης της δημιουργία της Ομάδας Ρόζα και της ένταξης  στο ΣΥΡΙΖΑ ενός πολιτικού δυναμικού με αναφορά στην κινηματική Αριστερά. Γίνεται μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, όπου θα δώσει  μάχες για τη διατήρηση της συνοχής του σχήματος καθώς και για το κοινωνικό άνοιγμά του. Ενεργά παρών μέχρι το τέλος, από το στήσιμο του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ μέχρι τη δημιουργία της νέας δημοτικής παράταξης Αλληλεγγύη Αγίων Αναργύρων-Καματερού, ο Αλέκος θα παλέψει επίμονα για μια Αριστερά που η ριζοσπαστικότητά της δεν θα σημαίνει περιχαράκωση και αποκοπή από την κοινωνία. Το τελευταίο διάστημα, εργάστηκε για τη στήριξη των ενωτικών αριστερών αυτοδιοικητικών σχημάτων και ήταν υποψήφιος του «ΑΥΡΙΟ... για την Ήπειρο», με επικεφαλής τον Γιάννη Παπαδημητρίου.

 Ο Αλέκος όμως εκτός από συνεπής αγωνιστής, υπήρξε ένας πολύ ωραίος τύπος, γλυκός, κεφάτος και ανοιχτόκαρδος, σοβαρός αλλά όχι σοβαροφανής, αντικονφορμιστής και λαϊκός. Στοργικός πατέρας του Μάρκου και της Έλλης, παθιασμένος σύντροφος της δικιάς μας Μυρτώς Μπολότα.

 Τον Αλέκο μας δεν θα τον ξαναβρούμε στον Τσέλιγκα, στη θύρα των οργανωμένων του ΠΑΣ Γιάννινα, στις ατελείωτες ζυμώσεις για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, στα μικρά και μεγάλα κινήματα. Θα παραμείνει όμως παρών στα πιο φωτεινά μέρη της ζωής μας.

Η πολιτική κηδεία του Αλέκου Λύτρα θα γίνει αύριο Τετάρτη στις 2 μμ στο νεκροταφείο Αγίων Αναργύρων.

Ομάδα Ρόζα, 2/11/2010

Πέθανε σήμερα το πρωί ο σύντροφος Γιώργος Γκουντούνας σε ηλικία 52 ετών. Ενεργός αγωνιστής της άκρας Αριστεράς που δεν υποχώρησε ποτέ από τις ιδέες του, μαχόμενος δικηγόρος που τίμησε το ρόλο του υπερασπιστή ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες, αντικομφορμιστής στην καθημερινότητα του και συνάμα γλυκύτατος στις κοινωνικές σχέσεις του, ο Γιώργος στη σύντομη αλλά έμπλεη νοήματος και πάθους ζωή του, έκανε πιο πλούσιους όσους τον γνώρισαν, πιο δυνατό το κίνημα στο οποίο συμμετείχε.

Σχεδόν δύο χρόνια αντιστάθηκες, Αγγελική μας, στον εισβολέα, μέρα με τη μέρα έδωσες την μάχη μαζί του, με την απίστευτη γενναιότητα και το μοναδικό πείσμα που πάντα σε διέκριναν, για να πέσεις προχθές, μάλλον στην πρώτη ήττα της ζωής σου.
Η Αγγελική Ξύδη, η ολοκληρωμένη γυναίκα, ο θαυμάσιος άνθρωπος, η εμπνευσμένη κομουνίστρια, η ευρυμαθής, πολύγλωσση και αεικίνητη επαναστάτρια δεν είναι πια κοντά μας.
Από τα 20 της στην Αντι-ΕΦΕΕ και την ΚΝΕ, συλλαμβάνεται και βασανίζεται στη δικτατορία. Στη Μεταπολίτευση, η Αγγελική, από τα πιο φωτισμένα μυαλά της γενιάς του Πολυτεχνείου, συμμετέχει, δίνοντας τον καλύτερό της εαυτό στις εργατογειτονιές του Πειραιά, στο ΚΚΕ μέχρι το 1989, για να αποχωρήσει και, πολιτικά ώριμη πια αλλά πάντα έτοιμη να εμπνευστεί, να συγκινηθεί και να απογειωθεί, να συναντήσει τον εξωκοινοβουλευτικό κινηματικό χώρο.