αντιρατσισμός

Ρατσιστική υπόθεση χωρίς ρατσιστικό κίνητρο

  • Δημοσιεύτηκε: Τρί, 09/06/2015 - 10:15μμ

Στις 27 Μαίου συνεχίστηκε στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πειραιά μια απ' τις πιο  κραυγαλέες υποθέσεις ρατσιστικής βίας που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Πρόκειται για την υπόθεση του Αιγύπτιου εργάτη Ουαλίντ Ταλέμπ, που τον Νοέμβριο του 2012 απήχθη και βασανίστηκε άγρια από τον εργοδότη του και ιδιοκτήτη φούρνου στη Σαλαμίνα, το γιο του φούρναρη και δύο φίλους τους. Το γύρο του κόσμου είχε κάνει η φωτογραφία του ημιλιπόθυμου Ουαλίντ που βρέθηκε αλυσοδεμένος σε δέντρο με σιδερένιο χαλκά στο λαιμό.

Οι κατηγορίες που βαρύνουν τους τέσσερις κατηγορουμένους είναι αρπαγή, ληστεία, απρόκλητη σωματική βλάβη και προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας. Στην τελευταία συνεδρίαση του δικαστηρίου η εισαγγελέας της έδρας πρότεινε την ενοχή των τεσσάρων κατηγορουμένων. Ειδικότερα, σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, ο εργοδότης του Αιγύπτιου εργάτη πρέπει να κριθεί ένοχος ως φυσικός αυτουργός για τα κακουργήματα της ληστείας, της αρπαγής και της βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης και οι υπόλοιποι τρεις κατηγορούμενοι ως άμεσοι συνεργοί για τα ίδια αδικήματα. Όλα αυτά, όμως, χωρίς να αναγνωριστεί ότι οι κατηγορούμενοι έδρασαν βάσει ρατσιστικού κινήτρου.

Κατηγορίες: 
Θεματικές: 

La chronique d’un crime étatique

  • Δημοσιεύτηκε: Τετ, 11/09/2013 - 9:47πμ

Référence à la morte ‘accidentelle’ de Lamis Abounahi et de ses enfants Undai (3 ans) et Layal (9 mois) à la suite d’une incendie éclatée aux montagnes de Samos. 

Le 21 juillet, tôt le matin, le réfugié syrien Wasim Abounahi, sa femme Lamis, leurs enfants Undai et Lavale et deux amis Jihad Kelani and Mohammad Basis débarquent par un canot pneumatique venu de Turquie, à la côté rocheuse de Samos.

Les réfugiés montent sur l’escarpement et se cachent à la région boisée jusqu’à ce que le soleil tombe. Lamis est malade et épuisée et alors Kelani - qui parle très bien l’anglais- appelle -par leur seul téléphone mobile dont ils ont à leur disposition - le numéro d’urgence des autorités turques (7777)  pour demander de l’aide. Ayant localisé le signal du mobile, les autorités turques de leur part donnent à Kelani le numéro d’urgence des autorités grecques (112). Les réfugiés n’arrivent pas à contacter au numéro dicté et Kelani rappelle aux autorités turques pour leur demander de contacter directement avec leurs homologues grecs. En effet, un peu plus tard, Kelani reçoit un coup de téléphone par un mobile grec et explique à la femme qui se trouve de l’autre côté de la ligne leur situation vraiment tragique. Enfin, ils se mettent d’accord que les réfugiés mettraient du feu au bord du roc afin qu’ils puissent être localisés par le bateau de sauvetage.  

Dans deux heures, le bateau de sauvetage arrive. A la suite des ordonnances requises les réfugiés mettent du feu, le bateau jette les projecteurs sur eux, les deux parties échangent de signaux, les réfugiés éteignent le feu et peu après le bateau part pour revenir 20 minutes plus tard et repartir encore une fois mais sans retour, cette fois ci.    Après une heure ils reçoivent un coup de fil par le même numéro grec et la même femme leur informe qu’elles (les autorités grecques) n’avaient pas encore envoyé l’aide demandée! Malheureusement, la batterie du portable se décharge et toute possibilité de contact est disparue.

Ils restent là bas jusqu’à la matinée du 22 juillet. L’eau est puisée tandis que la situation de Lamis devient de plus en plus dramatique. Jihad reste avec la mère et les deux enfants, Mohammad va aux alentours pour demander de l’aide et le père descend à la plage, il nage, il arrive jusqu’ à une autre côte de la plage, il grimpe sur les roches, il s’évanouit et quand il reprend il voit du lointain un bateau de pêche auquel il fait des signes qui éventuellement sont ignorés. Il continue à marcher pour deux heures jusqu’au moment où il trouve une maison et où il s’adresse en demandant de l’aide. Le propriétaire de la maison appelle la police qui à son tour arrive tout de suite alors que Wasim  désespérément indique aux agents de police la direction vers laquelle ils doivent aller pour trouver les autres réfugiés. Ils avancent quelques pas vers la direction désignée mais, très bientôt, les policières l’informent que la région est la proie de flammes et l’amènent à la préfecture de police de l’île.

En même temps, Mohammad ayant trouvé quelques gouttes d’eau retourne au point où il avait laissé Jihad et la famille et tous ensembles prennent la décision d’avancer un peu. Un peu plus tard, Lamis n’a pas le courage de marcher. Les deux hommes continuent leur pérégrination et après 2 heures ils arrivent à une église où ils trouvent de l’eau. Epuisés les deux hommes y dorment. Peu après, ils sont trouvés par les pompiers, par qui ils dégagent certaines informations relatives à la situation de leur famille, et amenés à la Préfecture de Police.

Pendant 15 jours, Wasim Abounahi - et malgré ses appels désespérés – reste détendu (pieds et mains attachés à une chaise) à la Préfecture de Police pour être amené au centre de la détention de l’île où il va rester encore 15 jours. Avec son arrivée à Athènes, Wasim publicise son affaire (dès le 13/8 les avocats de Wasim déclarent la disparition de sa famille et un jour plus tard ils font un rapport auprès de l’ « Avocat du Citoyen » - Synigoros tou Politi). A la suite des pressions exercées, la Police Grecque assume que toute investigation minutieuse a été menée, fait qui a été tragiquement démenti par les événements du 6 septembre, le jour où Wasim  Abounahi avec l’aide de son neveu et d’un ami trouve les cadavres carbonisés de sa famille.    

·         Pourquoi les autorités grecques ont gelé l’entreprise de sauvetage d’autant plus que les réfugiés ont été localisés?

·         Quel est le nom de la femme qui était en garde la nuit du 21 juillet? à qui appartient le portable (déjà enregistré à la mémoire du téléphone de Jihad) et pourquoi les autorités grecques sont réticentes à mener les enquêtes liées à cet événement à la suite de la déclaration de la disparition de la famille?

·         Pourquoi la Police s’est avérée tellement indifférente aux appels désespérés du père, juste après son arrestation et au moment où les flammes n’avaient pas atteint le point de débarquement de la famille?

Κατηγορίες: 
Θεματικές: 

Απαγωγή αλά CIA και παράδοση στην Τουρκία αριστερού αγωνιστή

  • Δημοσιεύτηκε: Σάβ, 01/06/2013 - 3:42μμ


Η Ελλάδα του Μνημονίου μοιάζει όλο και περισσότερο  με Μπανανία, όπου ο λαός ζει σε πλήρη εξαθλίωση και οι βασικές συνταγματικές διατάξεις έχουν ανασταλεί. Πριν από λίγο η Τούρκικη Αντιτρομοκρατική ενημέρωσε τους οικείους του Γιαϊλά Μπουλούτ ότι ο αριστερός αγωνιστής βρίσκεται στα χέρια της. Υπενθυμίζεται ότι ο Μπουλούτ απήχθη το βράδυ της Πέμπτης από την οδό Σόλωνος. Η Ελληνική Αστυνομία αρνήθηκε επισήμως ότι έχει ανάμειξη στο περιστατικό. Ωστόσο, αυτόπτης μάρτυς σημείωσε την πινακίδα του αυτοκινήτου στο οποίο έσυραν τον Μπουλούτ. Η πινακίδα αντιστοιχεί σε αυτοκίνητο της ΕΛΑΣ.

Κατηγορίες: 
Θεματικές: 

Απαγωγή Τούρκου πρόσφυγα

  • Δημοσιεύτηκε: Σάβ, 01/06/2013 - 2:45μμ

          

            Το βράδυ της Πέμπτης,  30 Μαΐου 2013,  ένα σκηνικό βίαιης απαγωγής  εκτυλίχτηκε στα Εξάρχεια, στο σημείο όπου  καταλήγει  η οδός Σόλωνος, με θύμα έναν τούρκο πολιτικό πρόσφυγα :
Ενώ ο  πρόσφυγας  Υ.Β.  που  μόλις είχε  αποχωρήσει  από κοντινό μικρό κουρδικό  εστιατόριο  της περιοχής, διέσχιζε το δρόμο,  5 άνδρες πετάχτηκαν από ένα αυτοκίνητο,  που περίμενε σταματημένο από ώρα - όπως λένε οι μάρτυρες- στην άκρη του δρόμου,  του επιτέθηκαν,   τον ακινητοποίησαν,  τον ξυλοκόπησαν άγρια και τον έσπρωξαν στο αυτοκίνητο  με τη βία, φράζοντας του το στόμα για να μην  ακούγεται.
            Οι φωνές του πρόσφυγα κινητοποίησαν  παρόλα αυτά τους περαστικούς και κάποιοι από αυτούς ειδοποίησαν την Άμεση Δράση,  ενώ στο σημείο  μαζεύτηκε κόσμος και κατέφθασαν αμέσως και  άλλοι πρόσφυγες από το κοντινό εστιατόριο.
Από τη στιγμή εκείνη ξεκίνησε  μια δραματική προσπάθεια εντοπισμού του απαχθέντα. Κινητοποιήθηκαν  δικηγόροι, φορείς , μέλη οργανώσεων και μέλη του Κοινοβουλίου  με συνεχείς επικοινωνίες με όλες τις πιθανές υπηρεσίες, που θα μπορούσαν να εμπλέκονται στο επεισόδιο.
Η  αστυνομία στο σύνολο της αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι έχει οποιαδήποτε γνώση για το περιστατικό (παρότι πρόκυψε ότι είχε ειδοποιηθεί από τις 10.30 ). Τόσο τα αρμόδια για την περιοχή τμήματα, το αρμόδιο Τμήμα Ασύλου, το Τμήμα Απελάσεων,  όσο και η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής  (ΓΑΔΑ) αρνήθηκαν την οποιαδήποτε γνώση ή σχέση και υπονόησαν εσωτερικές αντιθέσεις των προσφυγικών οργανώσεων.  Οι αλλεπάλληλες  επικοινωνίες   με το αρχηγείο της αστυνομίας οδήγησαν στο ίδιο μηδενικό  αποτέλεσμα.

Τις μεσημεριανές ώρες αναρτήθηκε στο Indymedia  κείμενο πολίτη που περιέγραφε τα περιστατικά και έδινε  τα στοιχεία (πινακίδα) του αυτοκινήτου της απαγωγής.
            Από την δημοσιοποίηση της πινακίδας  πρόεκυψε ότι το αυτοκίνητο ανήκει στην ελληνική αστυνομία!
Όμως,  οι  αστυνομικοί διευθυντές εξακολουθούν  μέχρι στιγμής να υποστηρίζουν ότι δεν γνωρίζουν σε ποιά υπηρεσία ανήκει και ότι δεν υπάρχει πληροφόρηση για το περιστατικό.  
Ο δε αρχηγός της αστυνομίας, κάτω από τις πιέσεις, ανέθεσε την έρευνα για το ζήτημα στο τοπικό Τμήμα Ασφαλείας των Εξαρχείων (!!!).

Κατηγορίες: 
Θεματικές: 

Το κράτος οπλίζει τους δολοφόνους της Μανωλάδας

  • Δημοσιεύτηκε: Πέμ, 18/04/2013 - 3:15μμ

Θα μιλήσουν πάλι για “μεμονωμένο περιστατικό”. Θα δηλώσουν ότι “η Πολιτεία θα επιληφθεί του θέματος”.  Ίσως να συλληφθεί και κάποιος για να ικανοποιηθεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Όμως ξέρουμε ότι η απόπειρα δολοφονίας των μεταναστών της Μανωλάδας που ζητούσαν τα μεροκάματά τους, μόνο “μεμονωμένο περιστατικό” δεν είναι. Το χέρι των τραμπούκων των τσιφλικάδων έχει οπλιστεί από το ίδιο το μνημονιακό κράτος. Αυτό το κράτος που:

- έχει εξαπολύσει πραγματικό πόλεμο εναντίον των μεταναστών με τι τις συνεχείς επιχειρήσεις-σκούπα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης,
- προσπαθεί να στρέψει την κοινωνική οργή των ντόπιων εργαζομένων εναντίον των ξένων συναδέλφων τους, για να μένει στο απυρόβλητο η εργοδοσία,
- προστατεύει με κάθε δυνατό τρόπο τη ρατσιστική και φασιστική βία,
- καταργεί τα συλλογικά εργατικά δικαιώματα και αφήνει ασύδοτη την εργοδοσία.


Η Μανωλάδα έχει γίνει πλέον σύμβολο της ρατσιστικής κι εργοδοτικής βαρβαρότητας. Το μποϊκοτάρισμα της φράουλας που παράγεται εκεί, συνιστά μια πρώτη πράξη πίεσης προς τους τραμπούκους. Δεν φτάνει όμως αυτό. Είναι απαραίτητο, και πιο αναγκαίο από ποτέ, να αγωνιστούμε όλοι μαζί, ντόπιοι και μετανάστες, για τα δικαιώματά μας, για ένα καλύτερο μέλλον.

 

  • Να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος της Μανωλάδας
  • Να πληρωθούν τα δεδουλευμένα
  • Χαρτιά και ίσα δικαιώματα για τους μετανάστες εργάτες

Αθήνα 18/4/13

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Κατηγορίες: 
Θεματικές: 

Σελίδες