Εκδήλωση -  Συζήτηση “Καπιταλιστική Κρίση και Κινήματα”,

με τους Χρήστο Λάσκο, Σπύρο Μαρκέτο και Γιάννη Μηλιό

στο Κοινωνικό Κέντρο-Στέκι Μεταναστών, Ερμού 23 & Βενιζέλου

Μια πραγματική γενική απεργία, η μαζικότερη εργατική διαδήλωση των τελευταίων δεκαετιών

Τελικά, ο Γιωργάκης Παπανδρέου και η κυβέρνησή του δεν έβαλαν σε τάξη τη χώρα. Η απεργία της 5ης Μαΐου και οι διαδηλώσεις σε δεκάδες πόλεις της Ελλάδας, οι συγκρούσεις με την αστυνομία και οι καταλήψεις δημόσιων κτιρίων έδειξαν ότι μεγάλα κομμάτια των εργαζομένων, των ανέργων και της νεολαίας δεν είναι διατεθειμένα να δωρίσουν τη ζωή τους στο κεφάλαιο, να υποκύψουν στις εντολές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Στις 5 Μαΐου αποδείχθηκε ότι μπορούμε να κάνουμε την κρίση δική τους κρίση, ότι αν θέλουν δάνεια για να χρηματοδοτούν τις τράπεζες υπάρχουν πολλοί, μα πολλοί άνθρωποι σε αυτή την κοινωνία που κραυγάζουν: «Μαζί τα φάγαμε;». Οι μαζικές λαϊκές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής το δηλώνουν: Έχουμε δρόμο μπροστά μας, ευλόγως ο Γιωργάκης φοβάται έναν εργατικό Δεκέμβρη, δικαίως εμείς τον επιδιώκουμε.

 Ο εγκληματικός θάνατος τριών αθώων

Μέσα σε αυτό τον εκπληκτικό εργατικό ξεσηκωμό τρεις αθώοι άνθρωποι πέθαναν μετά τον εμπρησμό της Marfin στη Σταδίου. Εδώ δεν χωρούν μισόλογα, ούτε δικαιολογίες. Ο τραγικός θάνατος των τριών εργαζομένων της τράπεζας οφείλεται στην εγκληματική αδιαφορία για την ύπαρξη ανθρώπων στο χώρο αυτών που έβαλαν τη φωτιά. Σωστά τα τραπεζοϋπαλληλικά σωματεία και άλλα συνδικάτα καταγγέλλουν την αθλιότητα του Βγενόπουλου σε ό,τι αφορά την υποχρεωτική παραμονή εργαζομένων στην τράπεζα, την έλλειψη εξόδου κινδύνου, την απουσία κάθε μέτρου πυρασφάλειας κ.λπ.

Όμως, ως κίνημα συνολικά αλλά και ως επιμέρους συνιστώσες, οφείλουμε να καταθέσουμε τη συντριβή μας και να κάνουμε την αυτοκριτική μας γιατί δεν καταφέραμε να περιορίσουμε το φετιχισμό της βίας που οδήγησε σε αυτή την καταστροφή. Οι αντίπαλοί μας διαθέτουν τον κυνισμό και την υποκρισία να μιλούν για «παράπλευρες απώλειες», όμως οι αξίες και η ηθική του κινήματος δεν μας επιτρέπουν κάτι τέτοιο. Δεν κάνουμε θυσίες για τον καπιταλισμό, δεν χρειαζόμαστε ανθρωποθυσίες για να τον ανατρέψουμε.

Βία του κράτους και κινηματική αντιβία

Είναι πλέον πασιφανές ότι όσο τα αντικοινωνικά μέτρα κλιμακώνονται, όσο η οικονομική και κοινωνική κρίση βαθαίνει, όσο η οργή, η απελπισία και τα αδιέξοδα μεγαλώνουν η καταστολή θα είναι μόνιμος συνοδός της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης της κρίσης. ΕΕ και ΔΝΤ δεν απαιτούν μόνο «δημοσιονομική σταθερότητα» αλλά και κοινωνική ειρήνη. Γι’ αυτό όχι ευθύγραμμα αλλά οπωσδήποτε συμμετρικά την οικονομική τρομοκρατία των περικοπών, των απολύσεων και της ανεργίας την ακολουθεί η πολιτική τρομοκρατία των ΜΑΤ, των χημικών, των προσαγωγών και των συλλήψεων.

Η καπιταλιστική βαρβαρότητα γεννά πολλών ειδών βία: παραβατικότητα, ενδοταξικές συγκρούσεις, ακροδεξιά τρομοκρατία και βεβαίως κινηματική, μειοψηφική ή μαζική, αντιβία. Είμαστε ένας από τους χώρους που στην εξέγερση του Δεκέμβρη υποστηρίξαμε (και συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε) τη μαζική κινηματική αντιβία. Ωστόσο, η κινηματική αντιβία είναι μέσο, δεν είναι αυτοσκοπός, απευθύνεται στην κοινωνία, δεν την τιμωρεί, προσπαθεί να διευκολύνει το κίνημα, όχι να στείλει ανθρώπους στο σπίτι τους, και πάνω απ’ όλα, οφείλει να μη θέτει σε κίνδυνο ζωές ανθρώπων που μάλιστα ανήκουν στους «από κάτω ».

Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται…

Η κυβέρνηση, αν και ψήφισε τα μέτρα, στριμωγμένη από τη λαϊκή κατακραυγή (και κυρίως φοβισμένη από το τι μπορεί να ακολουθήσει μετά την εφαρμογή τους) και υπόλογη απέναντι στους «δανειστές της», εκμεταλλεύεται το θάνατο των τριών εργαζομένων για να διαβρώσει το φρόνημα των εργαζομένων και να νομιμοποιήσει τη σκλήρυνση της καταστολής. Να είμαστε σίγουροι: Την επόμενη περίοδο τα ΜΑΤ και τα δικαστήρια θα χτυπήσουν εργατικές απεργίες και διαδηλώσεις μετωπικά και απρόκλητα. Αυτό προλογίζεται από σήμερα με τη δικτατορία που επιβάλλουν στα Εξάρχεια (μαζικές προσαγωγές, καθημερινοί ξυλοδαρμοί, εισβολές σε στέκια και καταλήψεις – η τραμπούκικη εισβολή της ομάδας ΔΕΛΤΑ στο Στέκι Μεταναστών-Κοινωνικό Κέντρο της Τσαμαδού είναι ένα παράδειγμα) και την προσπάθεια συνολικής ποινικοποίησης του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου μέσω της απόδοσης συλλογικής ευθύνης για τον εμπρησμό της Marfin.

Και εδώ δεν χωρούν μισόλογα, ούτε δικαιολογίες. Αν επιτρέψουμε να δημιουργηθεί «ειδικό καθεστώς» στα Εξάρχεια και να τεθεί σε «καθεστώς εξαίρεσης» ο αναρχικός χώρος, είναι βέβαιο ότι ανοίγει ο δρόμος για την καταστολή του ευρύτερου κινήματος και οπωσδήποτε για τον αποπροσανατολισμό και την κάμψη του αγωνιστικού φρονήματος μεγάλου τμήματος των εργαζομένων. Οι πολιτικές ευθύνες εκείνων των τμημάτων του αναρχικού χώρου που δεν αναμετριούνται πολιτικά με το φετιχισμό της βίας, επουδενί μπορούν να δώσουν νομιμοποίηση στην κρατική καταστολή.

Για τον εργατικό Δεκέμβρη

Ζούμε τη μεγαλύτερη αφαίρεση δικαιωμάτων και κατακτήσεων από το τέλος του εμφυλίου. Έχουμε την πιο αντιλαϊκή, γλοιώδη και δημαγωγική κυβέρνηση από τη Μεταπολίτευση. Απειλούνται και η επιβίωση και η αξιοπρέπειά μας, αλλά και η ίδια η υπόστασή μας ως εργαζομένων.

Έχουμε δρόμο! Κάθε αγώνας που γίνεται χρειάζεται την υποστήριξη όλων μας. Να είμαστε παντού! Αν πρέπει να θυσιάσουμε κάτι, είναι χρόνος και ψυχή για να τους ανατρέψουμε. Με απεργίες, με καταλήψεις, με κλεισίματα δρόμων, με συνοικιακές επιτροπές ενάντια στα μέτρα, με δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, μπλοκαρίσματα πλειστηριασμών σπιτιών και επανοικειοποίηση ειδών πρώτης ανάγκης από σούπερ μάρκετ, με ό,τι χρειαστεί για να μείνουμε όρθιοι και να αρχίσουμε να νικάμε.

7/5/10

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

(Κίνηση Αθήνας)

Η κυβέρνηση του ΔΝΤ και της χούντας των αγορών επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την εγκληματική ενέργεια στην τράπεζα για να επιβάλει καθεστώς τρόμου στη χώρα. Στο αίμα των αθώων προσπαθούν να βρουν άλλοθι για να θέσουν εκτός νόμου τις λαϊκές διαμαρτυρίες ενάντια στα μέτρα ΔΝΤ-ΕΕ-κυβέρνησης. Το όργιο της αστυνομοκρατίας με το χημικό πόλεμο και τους μαζικούς ξυλοδαρμούς κορυφώθηκε σήμερα το απόγευμα στα Εξάρχεια. Αστυνομικοί-τραμπούκοι της Δύναμης Δ εισέβαλαν στον α όροφο του Στεκιού Μεταναστών-Κοινωνικού Κέντρου της Τσαμαδού 13. Αφού βανδάλισαν το χώρο, ξυλοκόπησαν άγρια τους παρευρισκόμενους και τραυμάτισαν σοβαρά το μέλος του Δικτύου Μ. Λ. πάνω στην οποία έσπασαν μια τζαμαρία. Την ίδια ώρα ετοιμαζόταν αστυνομική εισβολή στο αντιεξουσιαστικό στέκι της Ζαϊμη.

Η σημερινή μεγαλειώδης εργατική κινητοποίηση έδειξε ότι η κυβέρνηση του ΔΝΤ και της χούντας των αγορών έχει απωλέσει την κοινωνική νομιμοποίηση  της. Πρόκειται για ένα καθεστώς που στηρίζεται πλέον μόνο στον τρόμο και τη φαιά προπαγάνδα.

Δεν μας πτοούν, θα συνεχίσουμε μέχρι τη νίκη.

Αθήνα 5/5/10

Οι σημερινές μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις κατέδειξαν ξεκάθαρα ότι η  κοινωνία δεν είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί μοιρολατρικά τα απάνθρωπα μέτρα της «τρόικας», κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΔΝΤ, Ε.Ε. Αφού τα «παπαγαλάκια» των ΜΜΕ απέτυχαν να αδρανοποιήσουν την οργή του λαού, η πανικόβλητη πολιτική ελίτ κατέφυγε στο τελευταίο όπλο των δειλών και άβουλων - τη γυμνή καταστολή.

Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην αφήγηση της; Μπορεί ένας κακοποιός να αποκτήσει μαρξιστική συνείδηση; Τι ρόλο παίζει η μυστηριώδης μελαχρινή που κάθεται πάντα μόνη της στο μπαρ; Θα νικήσει τελικά ο διεφθαρμένος μπάτσος;

Καταγγέλλουμε την προσπάθεια των διωκτικών αρχών να πάρουν υποχρεωτικά δείγμα DNA από τους κρατούμενους για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα, με την απειλή ότι η άρνησή τους θα λειτουργήσει δικαστικά σε βάρος τους. Μετά την έκτακτη νομοθεσία της περιόδου των δικών της 17Ν, τώρα βλέπουμε να επεκτείνεται το «αντιτρομοκρατικό» καθεστώς με ακόμα περισσότερες παραβιάσεις που προσπαθούν να καταδικάσουν πριν τη δίκη τούς κατηγορούμενους.

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να κατεβάσετε το τεύχος σε μορφή pdf

Τα μέτρα που επιβάλλουν ΔΝΤ, ΕΕ και κυβέρνηση αποδεικνύουν ότι μερικές φορές η πραγματικότητα μπορεί να εξελιχθεί χειρότερα και από τους πιο άσχημους εφιάλτες. Πρόκειται για την πιο βίαιη και βάρβαρη αναδιανομή εισοδήματος που έχει επιχειρηθεί στην Ελλάδα μετά την πτώση της χούντας. Στόχος των κυβερνητικών ιθυνόντων και των διεθνών προϊσταμένων τους είναι να δημιουργήσουν ένα καινούργιο κοινωνικό τοπίο σε ό,τι αφορά τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, μια πραγματική κοινωνική έρημο για τον κόσμο της εργασίας. Για πρώτη φορά, μια κοινωνία της ευρωζώνης θα βρεθεί αντιμέτωπη με καταστάσεις που μέχρι τώρα ζούσαν μόνο οι λαοί του Παγκόσμιου Νότου.

Η εξαγωγή της κατασταλτικής πολιτικής της Ε.Ε. εκτός της ευρωπαϊκής επικράτειας  και ιδιαίτερα η πολιτική διμερών συμφωνιών επαναπροώθησης σε τρίτες χώρες (τράνζιτ) (Λιβύη, Μαρόκο, δυτική Αφρική), με αντάλλαγμα αδρή χρηματοδότηση, αναπτυξιακή βοήθεια, διευκολύνσεις στην έκδοση visa κ.α., έχουν εκτρέψει τις μεταναστευτικές διαδρομές προς τα ελληνο-τουρκικά σύνορα και έχουν αυξήσει σημαντικά τον αριθμό των μεταναστών που περνούν ή/και εγκλωβίζονται στην Ελλάδα στο δρόμο τους προς την Ε.Ε.

Αυτό το καλοκαίρι, με την εγκατάσταση του πρώτου περιφερειακού γραφείου της Frontex στο λιμάνι του Πειραιά, την εξαγγελία της «μεγαλύτερης και ακριβότερης» διακρατικής θαλάσσιας επιχείρησης «Ποσειδών» στο Αιγαίο και τη δραστηριοποίηση ευρωπαίων αξιωματικών της Frontex σε κέντρα κράτησης, με πρώτο αυτό της Σάμου, αποτυπώνεται μια νέα κατάσταση όσον αφορά την εμπλοκή της Ε.Ε. στη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος στην Ελλάδα.